Anagrelidum AOP – edukacyjna informacja dla pacjenta
Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem ani lektury oficjalnej ulotki dołączonej do opakowania.
1. Nazwa leku i postać
Nazwa: Anagrelidum AOP
Postać: kapsułki twarde do stosowania doustnego.
Warianty opakowań
- Anagrelidum AOP kapsułki twarde 0,5 mg – 100 kapsułek
2. Substancja czynna
Substancja czynna: anagrelid (Anagrelide).
Jak działa: anagrelid zmniejsza liczbę płytek krwi, hamując dojrzewanie megakariocytów (komórek wytwarzających płytki). Należy do inhibitorów fosfodiesterazy typu 3 (PDE3), dlatego może wpływać na układ sercowo‑naczyniowy.
3. Wskazania do stosowania
Anagrelidum AOP stosuje się u dorosłych (oraz wybranych pacjentów młodszych – wyłącznie na zlecenie specjalisty) w celu obniżenia nadmiernej liczby płytek krwi (trombocytozy), najczęściej w przebiegu:
- nadpłytkowości samoistnej (ET, essential thrombocythaemia),
- innych nowotworów mieloproliferacyjnych, jeśli lekarz hematolog uzna to za zasadne.
Celem leczenia jest zmniejszenie ryzyka powikłań zakrzepowych i krwotocznych u pacjentów z wysokim ryzykiem według oceny lekarza.
4. Dawkowanie i sposób podawania
Stosuj lek dokładnie tak, jak zaleci lekarz. Dawkę dobiera się indywidualnie na podstawie morfologii krwi i tolerancji leczenia.
Typowy schemat u dorosłych
- Dawka początkowa: 1 mg na dobę, zwykle jako 0,5 mg dwa razy na dobę przez co najmniej 1 tydzień.
- Modyfikacja dawki: zwiększanie co około 1 tydzień o 0,5 mg/dobę do najmniejszej dawki skutecznej utrzymującej docelową liczbę płytek (ustalaną przez lekarza, często < 600 × 10⁹/l, docelowo 150–400 × 10⁹/l).
- Maksymalna dawka jednorazowa: 2,5 mg; maksymalna dawka dobowa: 10 mg.
Sposób podawania
- Kapsułki połykaj w całości, popijając wodą, najlepiej o stałych porach.
- Można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego; przyjmowanie z jedzeniem może zmniejszać dolegliwości żołądkowo‑jelitowe.
Pacjenci szczególni
- Osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek: zwykle wymagają ostrożniejszej titracji dawki i częstszych kontroli.
- Dzieci i młodzież: stosowanie wyłącznie pod kontrolą doświadczonego hematologa.
Pominięta dawka i przedawkowanie
- Jeśli pominiesz dawkę, przyjmij ją, gdy sobie przypomnisz, chyba że zbliża się pora kolejnej – wtedy pomiń zapomnianą. Nie przyjmuj dawki podwójnej.
- Przedawkowanie może powodować kołatanie serca, zawroty głowy, spadki ciśnienia, biegunkę. W razie podejrzenia przedawkowania skontaktuj się pilnie z lekarzem lub SOR.
5. Działania niepożądane
Jak każdy lek, Anagrelidum AOP może powodować działania niepożądane. Nie u każdego one wystąpią.
Częste/ bardzo częste
- Ból głowy, zawroty głowy.
- Kołatanie serca, przyspieszone bicie serca (tachykardia), uderzenia gorąca.
- Biegunka, nudności, bóle brzucha, wzdęcia.
- Obrzęki obwodowe, zatrzymanie płynów, uczucie zmęczenia.
Inne możliwe
- Spadki lub wzrost ciśnienia tętniczego, ból w klatce piersiowej, duszność.
- Niedokrwistość, zbyt niska liczba płytek (gdy dawka jest za wysoka), krwawienia (np. z nosa, z przewodu pokarmowego), siniaki.
- Wysypka, kołatanie/arytmie, omdlenia.
Ciężkie działania wymagające pilnej pomocy
- Objawy zaburzeń rytmu serca: silne kołatanie, zawroty z omdleniami, nagła duszność.
- Silny ból w klatce piersiowej, obrzęki z nagłym przyrostem masy ciała, nasilona duszność (możliwe zaburzenia serca).
- Kał smolisty/krwisty, krwiomocz, wymioty z krwią, każde nietypowe lub przedłużające się krwawienie.
- Objawy reakcji alergicznej: obrzęk twarzy/języka, świszczący oddech, pokrzywka.
W razie wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem. Objawy nagłe i ciężkie wymagają pilnej pomocy medycznej.
6. Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość (uczulenie) na anagrelid lub którykolwiek składnik leku.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
- Ciąża i karmienie piersią – co do zasady nie zaleca się stosowania; decyzję podejmuje lekarz po ocenie ryzyka i korzyści.
Szczególna ostrożność: choroby serca (w tym niewydolność, choroba wieńcowa, wady zastawek, wydłużenie QT), zaburzenia rytmu, niekontrolowane nadciśnienie, choroby nerek lub wątroby, skłonność do krwawień lub stosowanie leków przeciwkrzepliwych/przeciwpłytkowych.
7. Interakcje z innymi lekami
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach (również bez recepty i ziołowych).
Zwiększone ryzyko krwawień
- Leki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy, klopidogrel) i przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, apiksaban, rywaroksaban, dabigatran).
- Inne NLPZ (np. ibuprofen, naproksen) – jeśli nie zaleci lekarz, unikaj.
Leki wpływające na serce i rytm
- Leki wydłużające odstęp QT (np. niektóre leki przeciwarytmiczne, makrolidy, fluorochinolony, neuroleptyki) – ryzyko arytmii.
- Inne inhibitory PDE3 (np. cilostazol) lub leki o działaniu inotropowym – możliwe nasilenie działań sercowo‑naczyniowych.
Leki wpływające na metabolizm anagrelidu (CYP1A2)
- Inhibitory CYP1A2 (np. fluwoksamina, cyprofloksacyna) mogą zwiększać stężenie anagrelidu.
- Induktory CYP1A2 (np. palenie tytoniu) mogą zmniejszać skuteczność.
Nie wprowadzaj samodzielnie zmian w lekach. Lekarz może zalecić częstsze badania i modyfikację dawki.
8. Uwagi dla pacjenta
- Badania kontrolne: na początku morfologia (płytki) zwykle co tydzień do ustabilizowania, potem regularnie; okresowo EKG oraz elektrolity (zwłaszcza potas, magnez), czynność wątroby i nerek.
- Nie przerywaj leczenia bez konsultacji. Nagłe odstawienie może spowodować ponowny wzrost liczby płytek.
- Objawy alarmowe: krwawienia, czarne stolce, ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie, omdlenia – wymagają pilnej konsultacji.
- Alkohol może nasilać zawroty głowy i ryzyko krwawień – ogranicz lub unikaj.
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn: jeśli odczuwasz zawroty głowy, zmęczenie lub kołatania, nie prowadź.
- Ciąża/antykoncepcja: konieczne skuteczne zapobieganie ciąży podczas terapii; planując ciążę – porozmawiaj z lekarzem.
- Przechowywanie: w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze zgodnej z oznaczeniem na pudełku, z dala od wilgoci i poza zasięgiem dzieci.
9. Ostrzeżenie edukacyjne
Ten materiał ma charakter edukacyjny i nie zastępuje porady medycznej, diagnozy ani leczenia. O dawkowaniu, wskazaniach i zmianach terapii decyduje wyłącznie lekarz prowadzący, najlepiej hematolog. Zawsze czytaj oficjalną ulotkę dołączoną do opakowania i postępuj zgodnie z zaleceniami personelu medycznego.