Dacogen – edukacyjna ulotka dla pacjenta
Ten materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani pełnej Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL).
1. Nazwa leku i postać
Dacogen, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji.
Warianty opakowań
- Dacogen 50 mg – 1 fiolka 20 ml.
Produkt jest stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych lub w wyspecjalizowanych ośrodkach przez personel medyczny doświadczony w podawaniu chemioterapii dożylnej.
2. Substancja czynna
Decytabina (Decitabine) – 50 mg w jednej fiolce.
Decytabina to lek cytotoksyczny o działaniu hipometylującym DNA. Pomaga przywrócić prawidłową aktywność niektórych genów w komórkach nowotworowych, co może hamować ich wzrost.
3. Wskazania do stosowania
Dacogen jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów w wieku 65 lat i starszych z nowo rozpoznaną ostrą białaczką szpikową (AML) – de novo lub wtórną – którzy nie kwalifikują się do standardowej chemioterapii indukującej remisję.
O kwalifikacji do leczenia decyduje lekarz hematolog po ocenie stanu klinicznego pacjenta.
4. Dawkowanie i sposób podawania
Typowy schemat dawkowania u dorosłych:
- 20 mg/m² powierzchni ciała, dożylnie w infuzji trwającej około 1 godzinę, raz na dobę przez 5 kolejnych dni.
- Cykl powtarza się co 4 tygodnie.
- Leczenie zwykle prowadzi się przez co najmniej 4 cykle; niektórzy pacjenci odnoszą korzyść po większej liczbie cykli, o ile nie występują nieakceptowalne działania niepożądane.
Przygotowanie roztworu i podanie infuzji wykonuje wyłącznie wykwalifikowany personel. Dawkę i ewentualne przerwy w leczeniu lekarz dostosowuje na podstawie morfologii krwi, czynności narządów i stanu klinicznego (np. w razie neutropenii, trombocytopenii, zakażeń).
Przed każdym cyklem konieczne jest badanie morfologii krwi i monitorowanie pod kątem infekcji. W razie potrzeby stosuje się leczenie wspomagające (antybiotyki, leki przeciwgorączkowe, przetoczenia krwi/składników krwi).
5. Działania niepożądane
Jak każdy lek przeciwnowotworowy, Dacogen może powodować działania niepożądane. Najczęściej wynikają one z zahamowania czynności szpiku kostnego.
Najczęstsze działania niepożądane
- Zmniejszenie liczby krwinek: neutropenia, trombocytopenia, anemia.
- Infekcje: zakażenia bakteryjne, wirusowe lub grzybicze, gorączka neutropeniczna, zapalenie płuc, posocznica.
- Krwawienia: z nosa, z dziąseł, wybroczyny, rzadziej poważne krwawienia.
- Objawy żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia, ból brzucha, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.
- Zmęczenie, osłabienie, gorączka.
- Bóle głowy, zawroty głowy.
- Wysypka, świąd, reakcje w miejscu wkłucia, obrzęki.
- Nieprawidłowe wyniki badań wątroby lub nerek (wzrost enzymów wątrobowych, kreatyniny).
Kiedy pilnie skontaktować się z lekarzem
- Gorączka ≥38°C, dreszcze, objawy infekcji (kaszel, duszność, ból gardła, pieczenie przy oddawaniu moczu).
- Objawy krwawienia lub łatwe siniaczenie, smoliste stolce, krwioplucie.
- Silne lub utrzymujące się wymioty/biegunka, odwodnienie, znaczne osłabienie.
- Wysypka z obrzękiem, świszczący oddech, trudności w oddychaniu (możliwa reakcja nadwrażliwości).
Zawsze zgłaszaj lekarzowi wszelkie niepokojące objawy. Lekarz może tymczasowo wstrzymać leczenie, zmodyfikować dawkę i wdrożyć leczenie wspomagające.
6. Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość (uczulenie) na decytabinę lub którykolwiek składnik leku.
- Karmienie piersią podczas leczenia (konieczne jest przerwanie karmienia; patrz poniżej).
Ciąża: Dacogen może działać szkodliwie na płód. Nie należy go stosować w ciąży, chyba że lekarz uzna, że korzyść dla matki przeważa nad ryzykiem. Konieczna jest skuteczna antykoncepcja u kobiet i mężczyzn w trakcie terapii oraz przez pewien czas po jej zakończeniu (poradę ustala lekarz).
7. Interakcje z innymi lekami
Decytabina ma niewielki potencjał interakcji metabolicznych, jednak ze względu na ryzyko zahamowania szpiku i infekcji należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu:
- Innych leków mielosupresyjnych (chemioterapia, niektóre leki immunosupresyjne) – większe ryzyko neutropenii, zakażeń i krwawień.
- Leków przeciwzakrzepowych i przeciwpłytkowych (np. warfaryna, NOAC, heparyny, ASA, klopidogrel) – może wzrosnąć ryzyko krwawienia; może być konieczne częstsze monitorowanie.
- Żywych szczepionek (np. MMR, ospa wietrzna, żółta febra) – ryzyko uogólnionej infekcji; unikać w trakcie i po leczeniu do czasu odtworzenia odporności.
- Silnie nefro- lub hepatotoksycznych leków – wymaga to ścisłego monitorowania czynności nerek i wątroby.
Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ziołach i suplementach. Nie rozpoczynaj ani nie odstawiaj leków bez konsultacji.
8. Uwagi dla pacjenta
- Podawanie: Lek podawany jest dożylnie w trybie ambulatoryjnym lub szpitalnym przez personel medyczny.
- Monitorowanie: Przed każdym cyklem i w trakcie leczenia będą wykonywane badania krwi i ocena pod kątem infekcji.
- Zapobieganie infekcjom: Często myj ręce, unikaj kontaktu z osobami chorymi, zgłaszaj gorączkę i objawy zakażenia.
- Krwawienia: Uważaj na urazy, używaj miękkiej szczoteczki do zębów, unikaj żyletki; zgłaszaj wszelkie krwawienia.
- Szczepienia: Nie przyjmuj żywych szczepionek bez zgody lekarza. Członkowie rodziny powinni skonsultować z lekarzem ewentualne szczepienia żywe.
- Ciąża, karmienie, płodność: Stosuj skuteczną antykoncepcję podczas terapii i zgodnie z zaleceniem po jej zakończeniu. Nie karm piersią w trakcie leczenia i przez okres wskazany przez lekarza. Lek może wpływać na płodność.
- Prowadzenie pojazdów/obsługa maszyn: Jeśli odczuwasz zmęczenie lub zawroty głowy, nie prowadź i nie obsługuj maszyn.
- Dieta i nawodnienie: Pij odpowiednią ilość płynów, jedz lekkostrawne posiłki; w razie nudności poproś o leki przeciwwymiotne.
- Przechowywanie: Lek jest przechowywany i przygotowywany przez personel medyczny. Pacjent nie przechowuje leku w domu.
- Pominięcie dawki/cyklu: W praktyce podanie odbywa się w ośrodku. Jeśli wizyta zostanie przełożona z powodu wyników badań lub samopoczucia, dalszy plan ustala lekarz.
9. Ostrzeżenie edukacyjne
Informacje zawarte w tej ulotce mają charakter edukacyjny i nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. O dawkowaniu, czasie trwania terapii, modyfikacjach dawek i leczeniu działań niepożądanych decyduje lekarz prowadzący. W razie jakichkolwiek wątpliwości lub wystąpienia objawów niepożądanych skontaktuj się z zespołem medycznym.