Dopamin Admeda 200 – informacja edukacyjna dla pacjenta
Materiał informacyjny o leku dopamina w celu edukacji pacjenta. Nie zastępuje porady lekarza ani Charakterystyki Produktu Leczniczego.
1. Nazwa leku i postać
Nazwa: Dopamin Admeda 200
Postać: koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (dożylnej)
Warianty opakowań:
- Dopamin Admeda 200, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml – 5 ampułek po 10 ml
2. Substancja czynna
Dopamina (zwykle w postaci chlorowodorku dopaminy), stężenie 20 mg/ml w ampułce z koncentratem.
3. Wskazania do stosowania
Dopamin Admeda 200 jest lekiem stosowanym w warunkach szpitalnych u dorosłych (a w razie potrzeby także u dzieci pod ścisłym nadzorem) w leczeniu ostrych zaburzeń krążenia, gdy konieczne jest szybkie wsparcie ciśnienia tętniczego i perfuzji narządowej, m.in.:
- we wstrząsie (np. septycznym, kardiogennym, pourazowym),
- w objawowej, ciężkiej hipotensji (niedociśnieniu),
- jako leczenie wspomagające w ostrej niewydolności serca lub po zabiegach kardiochirurgicznych, gdy celem jest poprawa hemodynamiki.
O zastosowaniu leku decyduje lekarz na podstawie obrazu klinicznego i monitorowania parametrów życiowych.
4. Dawkowanie i sposób podawania
Lek podawany jest wyłącznie dożylnie, w infuzji, po odpowiednim rozcieńczeniu, przez wykwalifikowany personel medyczny. Najczęściej stosuje się pompę infuzyjną i stałe monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego i diurezy.
Typowe zakresy dawkowania (informacyjne, ustalane indywidualnie przez lekarza):
- Dawka początkowa zwykle 2–5 mikrogramów/kg/min,
- dawka terapeutyczna często 5–20 mikrogramów/kg/min,
- w ciężkich przypadkach możliwe są wyższe dawki (np. do 50 mikrogramów/kg/min) z intensywnym nadzorem.
Dawka jest dostosowywana do odpowiedzi klinicznej (ciśnienie, tętno, diureza, oznaki perfuzji). Samodzielne stosowanie przez pacjenta jest niedozwolone.
5. Działania niepożądane
Jak każdy lek, dopamina może powodować działania niepożądane. Poniżej wymieniono te obserwowane najczęściej oraz ciężkie, wymagające pilnej reakcji personelu.
Częste/umiarkowane:
- kołatanie serca, przyspieszone tętno (tachykardia),
- wzrost lub wahania ciśnienia tętniczego, bóle i uczucie ucisku w klatce piersiowej,
- bóle głowy, niepokój, drżenia, bladość lub marmurkowatość skóry,
- nudności, wymioty, duszność.
Poważne (zgłoś natychmiast personelowi):
- zaburzenia rytmu serca (np. komorowe), silny ból w klatce piersiowej, duszność,
- znaczne nadciśnienie lub spadek ciśnienia, objawy niedokrwienia kończyn (silny ból, zblednięcie, oziębienie, zasinienie palców),
- reakcje w miejscu podania: ból, pieczenie, zaczerwienienie, zblednięcie skóry; wynaczynienie może prowadzić do uszkodzenia tkanek,
- reakcje nadwrażliwości/anafilaksja (wysypka, świąd, obrzęk twarzy/języka, trudności w oddychaniu).
W trakcie wlewu informuj personel o bólu lub pieczeniu w miejscu wkłucia i o wszelkich nowych objawach.
6. Przeciwwskazania
- nadwrażliwość (alergia) na dopaminę lub którykolwiek składnik leku,
- nieleczone zaburzenia rytmu z szybką czynnością serca (tachyarytmie) lub migotanie komór,
- guz chromochłonny (pheochromocytoma),
- niekorygowana hipowolemia (znaczny ubytek objętości krwi krążącej) – najpierw należy uzupełnić płyny.
Szczególna ostrożność: choroba niedokrwienna serca, zaburzenia rytmu, choroby naczyń obwodowych, cukrzyca, nadczynność tarczycy, u osób w podeszłym wieku oraz w ciąży i w okresie karmienia piersią. Decyzję o podaniu podejmuje lekarz.
7. Interakcje z innymi lekami
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty i ziołowych. Dopamina może wchodzić w interakcje m.in. z:
- inhibitorami MAO (np. fenelzyna, tranylcypromina, selegilina/rasagilina) – silne nasilenie działania dopaminy; może być konieczne istotne zmniejszenie dawki lub unikanie skojarzenia,
- trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi i inhibitorami COMT (np. amitryptylina, klomipramina; entakapon) – nasilenie efektów sercowo-naczyniowych,
- lekami znieczulenia ogólnego wziewnego (np. halotan, cyklopropan) – zwiększone ryzyko arytmii,
- ergotaminą i innymi alkaloidami sporyszu – ryzyko silnego skurczu naczyń i niedokrwienia,
- β-adrenolitykami (beta-blokerami) i α-adrenolitykami – modyfikacja odpowiedzi na dopaminę,
- diuretykami – możliwe działanie addytywne na diurezę i hemodynamikę,
- fenytoiną – ryzyko niedociśnienia, bradykardii i depresji węzła zatokowego.
8. Uwagi dla pacjenta
- Lek jest przeznaczony do stosowania wyłącznie w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem personelu.
- W trakcie podawania zgłaszaj natychmiast ból, pieczenie lub obrzęk w miejscu wkłucia oraz objawy takie jak kołatanie serca, duszność, ból w klatce piersiowej, zawroty głowy.
- Powiedz lekarzowi, jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią. Dopamina może zmniejszać przepływ maciczno-łożyskowy; stosuje się ją tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko.
- Jeśli przyjmujesz leki na depresję, chorobę Parkinsona, choroby serca lub nadciśnienie, koniecznie poinformuj o tym personel – może być potrzebna modyfikacja dawki lub monitorowania.
- Po zakończeniu wlewu możesz wymagać dalszej obserwacji. Nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn, dopóki nie poczujesz się stabilnie i nie uzyskasz zgody lekarza.
9. Ostrzeżenie edukacyjne
Niniejsza treść ma charakter edukacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem, farmaceutą ani oficjalnej ulotki/Charakterystyki Produktu Leczniczego. Nie stosuj leku samodzielnie. O dawkowaniu, wskazaniach i zakończeniu terapii decyduje wyłącznie personel medyczny.