1. Nazwa leku i postać

Nazwa: Kalium Polfarmex

Postać farmaceutyczna: syrop

Warianty opakowań

• Kalium Polfarmex syrop (782 mg K+/10 ml) – 1 butelka 150 ml

Uwaga: 10 ml syropu zawiera 782 mg jonów potasu (K+), co odpowiada ok. 20 mmol K+.

2. Substancja czynna

Chlorek potasu (jon potasowy, K+). Syrop dostarcza potasu, pierwiastka niezbędnego do prawidłowej pracy serca, mięśni i układu nerwowego oraz utrzymania równowagi wodno‑elektrolitowej.

3. Wskazania do stosowania

Lek stosuje się u dorosłych i – jeśli lekarz zaleci – u młodzieży i dzieci w celu:

• leczenia i zapobiegania niedoborowi potasu (hipokaliemii),
• uzupełniania potasu przy jego zwięksonych stratach (np. wymioty, biegunka, nasilone pocenie, długotrwałe przeczyszczanie),
• uzupełnienia potasu podczas terapii lekami zwiększającymi jego utratę (np. niektóre diuretyki tiazydowe i pętlowe, glikokortykosteroidy),
• w sytuacjach klinicznych wymagających wyrównania potasu, zgodnie z decyzją lekarza (np. w niektórych zaburzeniach rytmu serca, w zasadowicy metabolicznej).

4. Dawkowanie i sposób podawania

Stosuj dokładnie tak, jak zalecił lekarz. Dawka zależy od stężenia potasu we krwi, masy ciała, chorób towarzyszących i przyjmowanych leków.

Typowe zakresy dawek (informacja orientacyjna)

• Leczenie łagodnej do umiarkowanej hipokaliemii u dorosłych: zwykle 20–40 mmol K+ na dobę w dawkach podzielonych.
• W razie większego niedoboru: do 60–100 mmol K+ na dobę (wyłącznie z zalecenia i pod kontrolą lekarza).
• Dawki u dzieci i młodzieży: według masy ciała i wyłącznie zgodnie z zaleceniem lekarza (często ok. 1–2 mmol K+/kg mc./dobę w dawkach podzielonych).

Przeliczenia objętości syropu

• 10 ml syropu = ok. 20 mmol K+
• 5 ml syropu = ok. 10 mmol K+
• 15 ml syropu = ok. 30 mmol K+

Jak przyjmować

• Przyjmuj po posiłku, aby zmniejszyć ryzyko dolegliwości żołądkowych.
• Dawkę można rozcieńczyć w wodzie lub soku. Nie popijaj napojami zawierającymi dużo potasu bez konsultacji z lekarzem.
• Używaj miarki lub strzykawki doustnej (jeśli jest dołączona). W razie braku poproś farmaceutę o odpowiedni przyrząd pomiarowy.
• Nie przekraczaj dawek zaleconych przez lekarza. Zbyt duża dawka może spowodować hiperkaliemię (nadmiar potasu).

Pominięcie dawki

Przyjmij pominiętą dawkę możliwie szybko, chyba że zbliża się pora kolejnej. Nie stosuj dawki podwójnej.

5. Działania niepożądane

Jak każdy lek, Kalium Polfarmex może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częstsze

• nudności, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, biegunka lub rozluźnienie stolca,
• podrażnienie żołądka (mniejsze ryzyko, gdy lek przyjmowany jest po posiłku i rozcieńczony).

Rzadkie, ale poważne

• hiperkaliemia (nadmiar potasu) – objawy: osłabienie mięśni, mrowienie, uczucie kołatania serca, wolne tętno, zawroty głowy, omdlenie; w ciężkich przypadkach zaburzenia rytmu serca i zagrożenie życia,
• reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk – bardzo rzadko).

W przypadku nasilonych dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego lub objawów sugerujących hiperkaliemię przerwij przyjmowanie i niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub wezwij pomoc medyczną.

6. Przeciwwskazania

• nadmiar potasu we krwi (hiperkaliemia),
• ciężka niewydolność nerek, bezmocz lub skąpomocz,
• choroby lub stany sprzyjające hiperkaliemii (np. choroba Addisona i inne niedoczynności kory nadnerczy),
• odwodnienie, ciężka niewyrównana kwasica metaboliczna,
• jednoczesne stosowanie diuretyków oszczędzających potas (spironolakton, eplerenon, amiloryd) bez ścisłego nadzoru lekarza,
• nadwrażliwość na chlorek potasu lub którykolwiek składnik leku.

O stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią decyduje lekarz po ocenie korzyści i ryzyka.

7. Interakcje z innymi lekami

Poinformuj lekarza i farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych bez recepty i suplementach.

Leki mogące zwiększać stężenie potasu

• ACEI (np. enalapryl, ramipryl), ARB (np. losartan, walsartan), aliskiren,
• diuretyki oszczędzające potas (spironolakton, eplerenon, amiloryd),
• NLPZ (np. ibuprofen, diklofenak) – zwłaszcza przewlekle i u osób z chorobami nerek,
• heparyna (w tym drobnocząsteczkowa),
• trimetoprim (także w kotrimoksazolu), pentamidyna, takrolimus, cyklosporyna,
• substytuty soli kuchennej zawierające potas i inne suplementy potasu.

Inne istotne interakcje/uwagi

• Glikozydy naparstnicy (digoksyna): zarówno za niski, jak i za wysoki potas wpływa na działanie i bezpieczeństwo digoksyny – konieczna kontrola lekarska i badań.
• Leki przeczyszczające nadużywane przewlekle mogą zwiększać straty potasu – może być wymagana modyfikacja leczenia.

8. Uwagi dla pacjenta

• Kontrole laboratoryjne: lekarz może zlecać badania potasu, sodu, kreatyniny oraz EKG, zwłaszcza przy wyższych dawkach lub chorobach nerek/serca.
• Dieta: nie wprowadzaj na własną rękę diety bardzo bogatej w potas (np. duże ilości bananów, soków warzywnych, substytutów soli z potasem). Postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza/dietetyka.
• Choroby nerek, serca, nadnerczy, cukrzyca: poinformuj lekarza przed rozpoczęciem terapii – może być konieczne dostosowanie dawki i częstsze badania.
• Ciąża i karmienie piersią: stosuj tylko po konsultacji z lekarzem.
• Prowadzenie pojazdów: lek nie wpływa bezpośrednio na zdolność prowadzenia, jednak objawy zaburzeń potasu (np. zawroty, osłabienie) mogą być niebezpieczne.
• Przechowywanie: przechowuj zgodnie z informacją na opakowaniu, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Po otwarciu zużyj w czasie wskazanym przez producenta.
• Przedawkowanie: może prowadzić do hiperkaliemii i zagrażających życiu arytmii. W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub SOR.

9. Ostrzeżenie edukacyjne

Niniejszy materiał ma charakter edukacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji medycznej. O dawkowaniu i długości terapii zawsze decyduje lekarz na podstawie badań i Twojego stanu zdrowia. Nie zmieniaj samodzielnie dawki i nie przerywaj leczenia bez porozumienia z lekarzem. W razie wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.