Lenalidomide Krka – edukacyjna ulotka dla pacjenta

Ten materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani oficjalnej ulotki dołączonej do opakowania. W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

1. Nazwa leku i postać

Nazwa: Lenalidomide Krka

Postać: kapsułki twarde, 5 mg

Warianty opakowań

• Lenalidomide Krka kapsułki twarde 5 mg – 21 kapsułek

2. Substancja czynna

Lenalidomid – 5 mg w jednej kapsułce twardej.

Lenalidomid jest lekiem immunomodulującym stosowanym w onkologii/hematologii. Działa m.in. poprzez wpływ na układ odpornościowy oraz zahamowanie wzrostu niektórych komórek nowotworowych.

3. Wskazania do stosowania

Lenalidomide Krka jest stosowany u osób dorosłych, zwykle pod nadzorem hematologa/onkologa, w leczeniu chorób krwi i układu chłonnego, takich jak:

• Szpiczak plazmocytowy (mnogi) – samodzielnie lub częściej w skojarzeniu z innymi lekami (np. deksametazonem), zarówno w leczeniu pierwszej linii u osób niekwalifikujących się do przeszczepienia, w leczeniu nawrotu/oporności, jak i jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych.
• Zespoły mielodysplastyczne (MDS) – zwłaszcza u pacjentów z zależnością od przetoczeń i z tzw. izolowaną delecją 5q.
• Wybrane chłoniaki nieziarnicze (np. chłoniak grudkowy) – zwykle w skojarzeniu z rytuksymabem, zgodnie z decyzją lekarza.

Zakres wskazań i schemat leczenia dobiera lekarz indywidualnie, według aktualnych wytycznych i charakterystyki leku.

4. Dawkowanie i sposób podawania

O dawkowaniu zawsze decyduje lekarz. Poniższe informacje mają charakter ogólny:

• Lenalidomid zwykle przyjmuje się raz na dobę, mniej więcej o tej samej porze.
• Leczenie prowadzi się w cyklach 28‑dniowych, często z przerwą w przyjmowaniu leku (np. 21 dni przyjmowania + 7 dni przerwy) – układ cyklu zależy od wskazania i tolerancji.
• Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą. Można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od jedzenia.
• Nie kruszyć, nie otwierać, nie żuć kapsułek. W razie uszkodzenia kapsułki unikaj kontaktu proszku ze skórą i oczami; umyj skórę wodą z mydłem, oczy przemyj wodą.
• Jeśli masz zaburzenia czynności nerek, dawka może zostać zmniejszona – poinformuj lekarza o swojej chorobie nerek i wszystkich wynikach badań.
• W trakcie leczenia lekarz może modyfikować dawkę lub wprowadzać przerwy ze względu na morfologię krwi, działania niepożądane lub interakcje.

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę

Skontaktuj się z zespołem prowadzącym. Ogólna zasada stosowana w praktyce: jeśli od zwykłej pory minęło mniej niż 12 godzin – przyjmij pominiętą dawkę; jeśli więcej niż 12 godzin – pomiń dawkę i przyjmij kolejną o zwykłej porze. Nie przyjmuj dawki podwójnej.

Przedawkowanie

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala, zabierając opakowanie leku.

5. Działania niepożądane

Nie każdy pacjent doświadcza działań niepożądanych. Niektóre mogą być poważne i wymagać pilnego kontaktu z lekarzem.

Najczęstsze działania niepożądane

• Zmiany w morfologii krwi: neutropenia (mała liczba neutrofili), trombocytopenia (mała liczba płytek), anemia. Objawy: łatwe siniaczenie/krwawienia, bladość, osłabienie, duszność, gorączka lub zakażenia.
• Zmęczenie, osłabienie, bóle głowy, zawroty głowy, bezsenność.
• Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego: biegunka, zaparcia, nudności, wymioty, ból brzucha, zmniejszenie apetytu.
• Wysypka, świąd, suchość skóry.
• Skurcze mięśni, bóle mięśniowo‑stawowe, obrzęki kończyn.
• Kaszel, duszność, infekcje (np. dróg oddechowych).
• Nieprawidłowe wyniki badań: zwiększenie enzymów wątrobowych, zaburzenia czynności tarczycy.

Poważne działania niepożądane – natychmiast skontaktuj się z lekarzem

• Gorączka, dreszcze, silne osłabienie – mogą świadczyć o ciężkim zakażeniu lub neutropenii.
• Nietypowe krwawienia lub siniaki, czarne stolce, krew w moczu – ryzyko małopłytkowości lub krwawienia.
• Ból i obrzęk kończyny, nagła duszność, ból w klatce – możliwość zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej.
• Silna reakcja skórna (rozległa wysypka, pęcherze, złuszczanie, owrzodzenia w jamie ustnej, gorączka) – ryzyko ciężkich reakcji skórnych (np. zespół Stevensa‑Johnsonsa, TEN, DRESS).
• Objawy neurologiczne (nagłe osłabienie, drętwienie, zaburzenia mowy, silny ból głowy) – możliwy udar/TIA.
• Zażółcenie skóry/oczu, ciemny mocz, silny ból brzucha – możliwe uszkodzenie wątroby lub trzustki.
• Silne powiększenie i tkliwość węzłów chłonnych, ból guza – tzw. “tumor flare” w chłoniakach.
• Reakcja alergiczna (obrzęk twarzy, języka, gardła; trudności w oddychaniu).

Długotrwałe leczenie może wiązać się z ryzykiem drugich nowotworów (rzadko) – lekarz omówi to ryzyko i korzyści terapii.

6. Przeciwwskazania

• Ciąża – lenalidomid ma silne działanie teratogenne (może ciężko uszkodzić płód). Nie wolno stosować w ciąży.
• Karmienie piersią – nie zaleca się; nie rozpoczynaj/nie kontynuuj podczas laktacji.
• Nadwrażliwość na lenalidomid lub którykolwiek składnik leku.
• Brak możliwości przestrzegania programu zapobiegania ciąży (dotyczy pacjentek w wieku rozrodczym oraz pacjentów płci męskiej z partnerkami w wieku rozrodczym).

Szczególną ostrożność zachować w przypadku: ciężkich zaburzeń czynności nerek lub wątroby, skłonności do zakrzepów, chorób sercowo‑naczyniowych, czynnych zakażeń, zaburzeń tarczycy – lekarz może zmodyfikować leczenie.

7. Interakcje z innymi lekami

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach (na receptę, bez recepty, ziołowych) i suplementach. Ważne potencjalne interakcje:

• Leki przeciwzakrzepowe/przeciwpłytkowe (np. warfaryna, acenokumarol, DOAC, ASA, klopidogrel) – wzrost ryzyka krwawień; konieczna kontrola INR/objawów krwawienia.
• Deksametazon i inne steroidy – mogą zwiększać ryzyko zakrzepicy; lekarz może zalecić profilaktykę przeciwzakrzepową.
• Leki zwiększające ryzyko zakrzepów (np. erytropoetyna, niektóre hormonalne terapie zastępcze) – ostrożność.
• Leki mielosupresyjne (osłabiające szpik) – możliwe nasilenie niedokrwistości, neutropenii, trombocytopenii.
• Leki wpływające na glikoproteinę P (P‑gp) – np. klarytromycyna, erytromycyna, amiodaron, werapamil (inhibitory) mogą zwiększać stężenie lenalidomidu; konieczna obserwacja działań niepożądanych. Ryfampicyna i dziurawiec nie są zalecane bez konsultacji.
• Digoksyna – może wymagać monitorowania stężenia i objawów toksyczności.
• Szczepionki żywe – unikać w trakcie terapii i do czasu ustąpienia immunosupresji.
• Alkohol – może nasilać zawroty głowy i zmęczenie; ogranicz lub unikaj.

8. Uwagi dla pacjenta

• Monitorowanie: regularne badania krwi (morfologia z rozmazem, funkcja nerek i wątroby, tarczyca). Zgłaszaj gorączkę, zakażenia, krwawienia.
• Ryzyko zakrzepicy: rozważana profilaktyka (np. ASA lub przeciwkrzepliwa) – stosuj się do zaleceń. Zgłaszaj ból/obrzęk kończyny, duszność, ból w klatce.
• Zapobieganie ciąży:
  • Kobiety w wieku rozrodczym: potrzebne skuteczne metody antykoncepcji przed rozpoczęciem, w trakcie i po zakończeniu leczenia (zwykle co najmniej 4 tygodnie przed i po – lekarz określi dokładny czas) oraz regularne testy ciążowe.
  • Mężczyźni: stosuj prezerwatywę podczas terapii i przez zalecany przez lekarza czas po zakończeniu; nie oddawaj nasienia w trakcie leczenia i przez pewien czas po nim.
  • W razie podejrzenia ciąży natychmiast przerwij lek i skontaktuj się z lekarzem.
• Darowizny: nie oddawaj krwi podczas leczenia i przez czas wskazany przez lekarza po jego zakończeniu.
• Prowadzenie pojazdów/obsługa maszyn: jeśli odczuwasz zawroty głowy, senność lub zmęczenie – nie prowadź i nie obsługuj maszyn.
• Higiena i profilaktyka zakażeń: częste mycie rąk, unikanie kontaktu z osobami chorymi; rozważ szczepienia nieżywe po konsultacji.
• Postępowanie z lekiem: przechowuj w oryginalnym opakowaniu, poza zasięgiem dzieci. Osoby w ciąży nie powinny dotykać kapsułek. Opakowania i niewykorzystane leki oddaj do apteki – nie wyrzucaj do śmieci/kanalizacji.
• Hydratacja i dieta: pij odpowiednią ilość wody, dbaj o regularne posiłki; w razie biegunki/zaparcia skontaktuj się z zespołem prowadzącym (można włączyć leczenie objawowe).
• Dzienniczek przyjmowania: notuj dawki i objawy – ułatwia to modyfikację leczenia.

9. Ostrzeżenie edukacyjne

Ten opis ma charakter edukacyjny, nie promocyjny i nie zastępuje konsultacji medycznej ani oficjalnej ulotki/charakterystyki produktu. Lenalidomid to lek o istotnym ryzyku teratogennym i innych poważnych działaniach niepożądanych; wymaga ścisłego nadzoru specjalisty oraz przestrzegania programu zapobiegania ciąży. Nigdy nie zmieniaj dawki ani nie przerywaj leczenia bez konsultacji z lekarzem. W razie nagłych objawów (gorączka, krwawienie, duszność, silna wysypka, ból w klatce) pilnie skontaktuj się z lekarzem lub zadzwoń na numer alarmowy.