1. Nazwa leku i postać

Nazwa: Mounjaro

Postać farmaceutyczna: roztwór do wstrzykiwań, 2,5 mg/0,5 ml

Warianty opakowań:

• Mounjaro roztwór do wstrzykiwań (2,5 mg/0,5 ml) – 1 fiolka 0,5 ml (produkt jednodawkowy)

2. Substancja czynna

Tirzepatyd (ang. tirzepatide) – lek inkretynowy działający na receptory GIP i GLP‑1.

3. Wskazania do stosowania

Mounjaro jest stosowany u dorosłych z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii, jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej. Może być stosowany:

• jako monoterapia, gdy metformina jest niewskazana lub nietolerowana,
• w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. metforminą, insuliną, pochodnymi sulfonylomocznika).

Lek nie jest przeznaczony do leczenia cukrzycy typu 1 ani kwasicy ketonowej. Nie jest insuliną.

4. Dawkowanie i sposób podawania

Zalecane dawkowanie (schemat przykładowy – o dawce decyduje lekarz)

• Rozpoczęcie leczenia: 2,5 mg raz w tygodniu przez 4 tygodnie.
• Następnie zwykle: 5 mg raz w tygodniu.
• W razie potrzeby lekarz może zwiększać dawkę stopniowo o 2,5 mg co ≥4 tygodnie (np. 7,5 mg → 10 mg → 12,5 mg → maks. 15 mg raz w tygodniu), aby osiągnąć docelową kontrolę glikemii i tolerancję.

Sposób podawania

• Podanie podskórne (s.c.) w brzuch, udo lub ramię. Nie podawać dożylnie ani domięśniowo.
• Wstrzykuj w ten sam dzień tygodnia, o zbliżonej porze. Dzień tygodnia można zmienić, zachowując co najmniej 72 godziny (3 dni) odstępu między dawkami.
• Każdą dawkę podaje się z użyciem jałowej igły i strzykawki. Fiolka jest jednodawkowa – po użyciu resztę roztworu wyrzuć.
• Rotuj miejsca wstrzyknięć, aby zmniejszyć ryzyko podrażnienia skóry.

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę

• Jeśli od planowanego terminu minęło mniej niż 96 godzin (4 dni) – przyjmij dawkę jak najszybciej, a kolejną w zwykłym dniu.
• Jeśli minęło ponad 96 godzin – pomiń dawkę i wróć do stałego schematu.

Przygotowanie i bezpieczeństwo

• Sprawdź wygląd roztworu – powinien być klarowny, bezbarwny do lekko żółtawego, bez cząstek.
• Zużyte igły/strzykawki wyrzucaj do specjalnego pojemnika na ostre odpady.
• Przechowuj w lodówce 2–8°C, nie zamrażaj, chroń przed światłem. Nie używaj, jeśli preparat był zamrożony lub minął termin ważności.

5. Działania niepożądane

Jak każdy lek, Mounjaro może powodować działania niepożądane. Najczęściej dotyczą one przewodu pokarmowego i zwykle ustępują w trakcie leczenia.

Najczęstsze

• nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia
• zmniejszenie apetytu, niestrawność, wzdęcia, ból brzucha
• reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, zaczerwienienie, świąd)
• bóle głowy, uczucie zmęczenia

Istotne klinicznie – skontaktuj się z lekarzem

• Hipoglikemia (zwłaszcza z insuliną lub pochodną sulfonylomocznika): potliwość, drżenie, głód, zawroty głowy, kołatanie serca, zaburzenia widzenia, splątanie.
• Ostre zapalenie trzustki: silny, utrzymujący się ból brzucha promieniujący do pleców, nudności/wymioty.
• Kamica/ zapalenie pęcherzyka żółciowego: ból w prawym podżebrzu, gorączka, żółtaczka.
• Odwodnienie i pogorszenie czynności nerek (wymioty/biegunka) – pij odpowiednią ilość płynów.
• Reakcje alergiczne: wysypka, świąd, obrzęk twarzy/języka, duszność (natychmiastowa pomoc medyczna).
• Objawy z tarczycy: guz/obrzęk szyi, chrypka, trudności w połykaniu, duszność – zgłoś lekarzowi.
• Pogorszenie retinopatii cukrzycowej (zwłaszcza przy szybkiej poprawie glikemii) – nagłe zaburzenia widzenia.

6. Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość (uczulenie) na tirzepatyd lub którykolwiek składnik preparatu.
• Cukrzyca typu 1 lub kwasica ketonowa – lek nie jest insuliną.
• Wiek < 18 lat – brak ustalonego bezpieczeństwa i skuteczności.

Kiedy poinformować lekarza przed rozpoczęciem

• Przebyte zapalenie trzustki, kamica żółciowa, choroby wątroby lub nerek.
• Ciężkie choroby przewodu pokarmowego (np. znaczna gastropareza).
• Osobista lub rodzinna historia raka rdzeniastego tarczycy (MTC) lub zespołu MEN 2 – leki z tej grupy mogą zwiększać ryzyko problemów z tarczycą; konieczna indywidualna ocena lekarska.
• Planowana ciąża, ciąża lub karmienie piersią – stosowanie zwykle niezalecane.

7. Interakcje z innymi lekami

• Insulina i pochodne sulfonylomocznika (np. gliklazyd, glimepiryd): zwiększone ryzyko hipoglikemii – może być konieczne zmniejszenie dawki tych leków.
• Antykoncepcja doustna: tirzepatyd opóźnia opróżnianie żołądka i może zmniejszać wchłanianie tabletek antykoncepcyjnych. Zaleca się dodatkową metodę (np. barierową) przez 4 tygodnie po rozpoczęciu leczenia oraz po każdej eskalacji dawki.
• Leki o wąskim indeksie terapeutycznym (np. warfaryna) lub wymagające szybkiego wchłaniania: możliwa zmiana ekspozycji – rozważ monitorowanie (np. INR).
• Inne leki inkretynowe (GLP‑1 RAs): zwykle nie łączyć rutynowo – ryzyko nasilenia działań niepożądanych.
• Alkohol: może nasilać hipoglikemię (szczególnie z insuliną/SU) i podrażnienie przewodu pokarmowego – ogranicz spożycie.

Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, suplementach i ziołach.

8. Uwagi dla pacjenta

• Dieta i aktywność pozostają podstawą leczenia. Regularnie kontroluj glikemię i zapisuj wyniki.
• Objawy hipoglikemii lecz szybko (np. 15 g glukozy). Miej przy sobie źródło cukru i instrukcje postępowania.
• Nawodnienie: pij odpowiednią ilość płynów, zwłaszcza przy nudnościach/biegunkach.
• Technika wstrzyknięcia: przeszkol się u personelu medycznego; rotuj miejsca; stosuj nową igłę za każdym razem.
• Kontrole: hemoglobina glikowana (HbA1c), masa ciała, ciśnienie, profil lipidowy, czynność nerek/wątroby zgodnie z zaleceniami lekarza; kontrola oczu w retinopatii.
• Kierowanie pojazdami/maszynami: ostrożnie – ryzyko hipoglikemii może zaburzać koncentrację.
• Ciąża i karmienie piersią: poinformuj lekarza – zwykle unika się stosowania; zaplanuj antykoncepcję.
• Przechowywanie: w lodówce 2–8°C; nie zamrażać; fiolka jednodawkowa – zużyć natychmiast po otwarciu.
• Kiedy pilnie zgłosić się do lekarza: objawy zapalenia trzustki, ciężka alergia, nasilone wymioty/biegunki z odwodnieniem, objawy z tarczycy, nagłe pogorszenie widzenia.

9. Ostrzeżenie edukacyjne

Informacje w tym materiale mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji medycznej. O dawkowaniu i ewentualnych zmianach terapii decyduje wyłącznie lekarz, z uwzględnieniem Twojego stanu zdrowia i innych przyjmowanych leków. Zawsze czytaj oficjalną ulotkę dołączoną do opakowania i w razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.