1. Nazwa leku i postać

Nazwa: Nimenrix

Postać farmaceutyczna: proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (po rekonstytucji podawany domięśniowo).

Warianty opakowań

• Nimenrix proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań – 1 fiolka z proszkiem + 1 ampułko–strzykawka z rozpuszczalnikiem

2. Substancja czynna

Oczyszczone polisacharydy otoczkowe meningokoków serogrup A, C, W i Y skoniugowane z toksoidem tężcowym (szczepionka skoniugowana MenACWY-TT).

3. Wskazania do stosowania

Nimenrix jest przeznaczony do czynnego uodpornienia przeciw inwazyjnej chorobie meningokokowej wywołanej przez serogrupy A, C, W i Y u niemowląt, dzieci, młodzieży i dorosłych (od 6. tygodnia życia). Szczepionka:

• nie leczy istniejącej choroby, lecz zapobiega zachorowaniu,
• nie chroni przed serogrupami meningokoków innymi niż A, C, W, Y,
• może być zalecana osobom z grup ryzyka (np. planującym podróż do krajów o wysokiej zapadalności, osobom z asplenią lub niedoborami dopełniacza, studentom w akademikach, rekrutom, pielgrzymom).

4. Dawkowanie i sposób podawania

O dawkowaniu decyduje lekarz zgodnie z oficjalnymi zaleceniami szczepień. Typowe schematy (dawka 0,5 ml domięśniowo):

• Niemowlęta 6 tyg. – < 6 mies.: zwykle 2 dawki w odstępie co najmniej 2 miesięcy; dawka przypominająca w 2. roku życia.
• Dzieci 6 – 12 mies.: zwykle 1 dawka; dawka przypominająca w 2. roku życia.
• ≥ 12 mies. (dzieci, młodzież, dorośli): zwykle 1 dawka.

Dawki przypominające: mogą być zalecane, jeśli ryzyko narażenia utrzymuje się (np. po kilku latach u młodzieży i dorosłych). Terminy uzupełnień ustala lekarz według lokalnych wytycznych.

Sposób podania

• Podanie wyłącznie domięśniowe (IM) – u niemowląt w przednio–boczną część uda, u starszych dzieci i dorosłych w mięsień naramienny.
• Szczepionkę przygotowuje (rekonstytuuje) i podaje personel medyczny. Nie podawać dożylnie, śródskórnie ani podskórnie.
• W dniu szczepienia pacjent powinien być w stanie ogólnym dobrym, bez ostrej, ciężkiej infekcji i wysokiej gorączki.

Pominięcie lub opóźnienie dawki: należy jak najszybciej umówić się na kolejną wizytę – zwykle nie trzeba rozpoczynać cyklu od początku.

5. Działania niepożądane

Jak każdy produkt leczniczy, Nimenrix może powodować działania niepożądane. Większość z nich ma charakter łagodny i przemijający (1–3 dni):

Częste

• ból, zaczerwienienie, obrzęk lub tkliwość w miejscu wstrzyknięcia,
• gorączka, dreszcze, złe samopoczucie, zmęczenie,
• bóle głowy, senność, drażliwość (u niemowląt: płaczliwość),
• spadek apetytu, nudności, biegunka,
• bóle mięśni lub stawów.

Rzadkie/niezbyt częste

• omdlenie lub zawroty głowy bezpośrednio po iniekcji (dlatego po szczepieniu warto pozostać pod obserwacją przez ok. 15 minut),
• wysypka, świąd, pokrzywka.

Bardzo rzadkie, ale poważne

• reakcja alergiczna (anafilaksja): trudności w oddychaniu, świszczący oddech, obrzęk twarzy/języka, nagła wysypka, bladość, szybkie tętno – wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

W przypadku nasilonych lub niepokojących objawów skontaktuj się z lekarzem. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do systemu nadzoru farmakologicznego.

6. Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość (alergia) na substancje czynne, toksoid tężcowy lub którykolwiek składnik szczepionki.
• Ostra, ciężka choroba przebiegająca z gorączką – szczepienie należy odroczyć.

Ostrożnie

• zaburzenia krzepnięcia lub małopłytkowość (zwiększone ryzyko krwawienia po iniekcji IM),
• ciężkie reakcje po wcześniejszych szczepieniach (np. wysoka gorączka, reakcja alergiczna),
• osłabiona odporność (choroba lub leczenie immunosupresyjne) – odpowiedź na szczepienie może być słabsza, ale szczepienie bywa szczególnie zalecane ze względu na ryzyko choroby.

7. Interakcje z innymi lekami

• Nimenrix można zwykle podawać równocześnie z innymi szczepionkami rutynowymi – w różne miejsca ciała i z użyciem oddzielnych strzykawek.
• Leki immunosupresyjne (np. kortykosteroidy w dużych dawkach, leki biologiczne, chemioterapia) mogą osłabiać odpowiedź poszczepienną.
• Leki przeciwgorączkowe/przeciwbólowe (np. paracetamol, ibuprofen) można rozważyć w razie gorączki lub bólu po szczepieniu; o profilaktycznym podaniu decyduje lekarz.

Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, suplementach i ostatnio otrzymanych szczepieniach.

8. Uwagi dla pacjenta

• Ochrona rozwija się w ciągu około 2–3 tygodni po szczepieniu i nie jest całkowita u wszystkich osób.
• Szczepionka nie chroni przed innymi bakteriami/serogrupami meningokoków (np. B). Lekarz może zalecić dodatkowe szczepienia.
• Po szczepieniu pozostań 15 minut w przychodni – to standardowa obserwacja.
• Pij dużo płynów, unikaj intensywnego wysiłku w dniu szczepienia i monitoruj temperaturę ciała u dziecka.
• Ciąża i karmienie piersią: lekarz ocenia korzyści i ryzyko. Jest to szczepionka inaktywowana (niewywołująca choroby).
• Prowadzenie pojazdów/obsługa maszyn: jeśli masz zawroty głowy, osłabienie lub gorączkę, odłóż te czynności.
• Przynieś książeczkę szczepień – wpisz dawkę oraz termin ewentualnej dawki przypominającej.

9. Ostrzeżenie edukacyjne

Niniejszy materiał ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem ani treści Charakterystyki Produktu Leczniczego/ulotki producenta. O schemacie szczepienia, wskazaniach i dawkach przypominających decyduje lekarz według indywidualnej sytuacji klinicznej oraz aktualnych zaleceń krajowych. W razie objawów silnej reakcji alergicznej po szczepieniu natychmiast wezwij pomoc medyczną.