1. Nazwa leku i postać

Noradrenaline Swiss2Care, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (dożylnej).

Warianty opakowań

• Noradrenaline Swiss2Care 1 mg/ml – 10 ampułek (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)

Lek przeznaczony jest do rozcieńczania i podawania wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych.

2. Substancja czynna

Noradrenalina (inna nazwa: norepinefryna) — amina katecholowa o silnym działaniu obkurczającym naczynia (agonista receptorów α-adrenergicznych), stosowana w celu podniesienia ciśnienia tętniczego u pacjentów w stanie wstrząsu lub ciężkiej hipotensji.

3. Wskazania do stosowania

Noradrenaline Swiss2Care stosuje się u dorosłych w leczeniu stanów ostrej, zagrażającej życiu hipotensji (niskiego ciśnienia tętniczego), w szczególności:

• wstrząs septyczny i inne postacie wstrząsu o etiologii naczyniowej,
• ciężka hipotensja po zabiegach operacyjnych, urazach, krwotokach — po odpowiednim uzupełnieniu płynów,
• inne stany wymagające szybkiego przywrócenia i utrzymania odpowiedniego ciśnienia tętniczego i perfuzji narządowej.

Decyzję o zastosowaniu leku podejmuje lekarz na podstawie stanu klinicznego pacjenta i monitorowania parametrów życiowych.

4. Dawkowanie i sposób podawania

Noradrenaline Swiss2Care podaje się wyłącznie dożylnie w postaci rozcieńczonego roztworu, najczęściej przez wkłucie do żyły centralnej, z użyciem pompy infuzyjnej i ciągłego monitorowania parametrów życiowych.

Kto ustala dawkę?

Dawkę i szybkość wlewu ustala lekarz. Leczenie prowadzi się w warunkach szpitalnych (oddział intensywnej terapii/blok operacyjny), z częstą oceną ciśnienia tętniczego, diurezy i perfuzji narządowej.

Jak przygotowuje się infuzję?

• Koncentrat 1 mg/ml rozcieńcza wykwalifikowany personel zgodnie z obowiązującymi wytycznymi (zwykle w roztworach zawierających glukozę; nie należy mieszać z roztworami o odczynie zasadowym, np. z wodorowęglanami).
• Roztwór powinien być klarowny, bezbarwny do lekko żółtego; należy go chronić przed światłem i stosować możliwie szybko po przygotowaniu.

Typowe zakresy dawek (informacja edukacyjna)

Dawka jest dobierana indywidualnie. U dorosłych często rozpoczyna się wlew w zakresie około 0,05–0,1 mikrograma/kg/min, a następnie dawkę zwiększa lub zmniejsza, aby osiągnąć docelowe ciśnienie (np. średnie ciśnienie tętnicze ≥ 65 mmHg). Maksymalne dawki zależą od reakcji pacjenta i oceny lekarza.

Czas trwania terapii

Leczenie trwa tak długo, jak wymaga tego stan kliniczny. Po stabilizacji krążenia dawkę zmniejsza się stopniowo.

Ważne dla pacjenta

• Jeśli odczuwasz ból, pieczenie lub obrzęk w miejscu wkłucia, natychmiast poinformuj personel — może to świadczyć o wynaczynieniu roztworu.
• Podczas terapii nie opuszczaj łóżka bez zgody personelu z uwagi na ryzyko spadków/wzrostów ciśnienia.

5. Działania niepożądane

Jak każdy lek, Noradrenaline Swiss2Care może powodować działania niepożądane. Nie u każdego one wystąpią. Ryzyko i korzyści z terapii ocenia lekarz.

Często obserwowane

• Wzrost ciśnienia tętniczego, ból głowy, uczucie lęku lub niepokoju.
• Zwężenie naczyń obwodowych: zimne, blade kończyny, mrowienie.
• Bradykardia (zwolnienie akcji serca) lub zaburzenia rytmu.
• Nudności, wymioty, duszność.
• Reakcje w miejscu podania: ból, zaczerwienienie, obrzęk.

Poważne działania niepożądane – natychmiast zgłoś personelowi

• Silny ból w klatce piersiowej, nagła duszność, nieregularne bicie serca.
• Silny ból głowy z bardzo wysokim ciśnieniem tętniczym.
• Objawy niedokrwienia: bladość, zasinienie, ostry ból palców rąk/stóp, ból brzucha.
• Wynaczynienie (przedostanie się leku poza żyłę): silny ból, zblednięcie i ochłodzenie skóry wokół wkłucia — wymaga pilnej interwencji.
• Reakcje nadwrażliwości (wysypka, świszczący oddech, obrzęk twarzy) — bardzo rzadkie, ale wymagają natychmiastowej pomocy.

Personel medyczny monitoruje i leczy ewentualne działania niepożądane na bieżąco.

6. Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość (alergia) na noradrenalinę lub którykolwiek składnik leku.
• Nie leczona hipowolemia (znaczny ubytek płynów/krwi) jako jedyna przyczyna niskiego ciśnienia — przed podaniem noradrenaliny konieczne jest uzupełnienie objętości krwi krążącej; lek może być zastosowany doraźnie do czasu wyrównania.
• Ciężkie choroby naczyń z zakrzepicą w obrębie kończyn lub jelit — chyba że w sytuacji ratunkowej korzyść przewyższa ryzyko (decyzja lekarza).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności

• Choroba wieńcowa, niedawny zawał serca, zaburzenia rytmu, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze.
• Guz chromochłonny (pheochromocytoma), nadczynność tarczycy.
• Choroby naczyń obwodowych, cukrzyca, hipoksja (niedotlenienie) lub hiperkapnia.
• Okres znieczulenia ogólnego niektórymi anestetykami wziewnymi (ryzyko arytmii).
• Ciąża i karmienie piersią — stosowanie tylko, jeśli lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne.

7. Interakcje z innymi lekami

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach (również bez recepty, ziołowych i suplementach). Niektóre leki mogą nasilać lub osłabiać działanie noradrenaliny albo zwiększać ryzyko działań niepożądanych:

• Inhibitory MAO (np. moklobemid) i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), maprotylina, SNRI — ryzyko gwałtownego wzrostu ciśnienia i zaburzeń rytmu. Należy zachować ostrożność nawet do 14 dni po odstawieniu inhibitorów MAO.
• Linezolid i błękit metylenowy — mogą nasilać działanie presyjne.
• Halogenowe anestetyki wziewne (np. halotan, izofluran) — zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca.
• Glikozydy naparstnicy (digoksyna), leki wydłużające QT — większe ryzyko arytmii.
• Ergotamina i inne alkaloidy sporyszu, oksytocyna — nasilenie skurczu naczyń i ryzyko niedokrwienia.
• Inne sympatykomimetyki (np. adrenalina), leki odkrztuszające/na katar zawierające pochodne sympatykomimetyczne — ryzyko nadmiernego wzrostu ciśnienia.
• Beta-adrenolityki (β-blokery) i alfa-adrenolityki — mogą modyfikować odpowiedź hemodynamiczną na noradrenalinę.
• Lewodopa — możliwe nasilenie ryzyka zaburzeń rytmu.

Personel medyczny weźmie pod uwagę interakcje i odpowiednio dostosuje leczenie.

8. Uwagi dla pacjenta

• Lek jest przeznaczony wyłącznie do stosowania pod nadzorem personelu medycznego — nie używaj samodzielnie.
• Przed podaniem poinformuj lekarza o swoich chorobach (serce, tarczyca, ciśnienie, cukrzyca, choroby naczyń), uczuleniach oraz o wszystkich przyjmowanych lekach.
• Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią — koniecznie powiedz o tym lekarzowi.
• W trakcie wlewu zgłaszaj natychmiast każdy ból w klatce piersiowej, duszność, silny ból głowy, kołatanie serca, ból/uczucie pieczenia w miejscu wkłucia lub drętwienie kończyn.
• Po zakończeniu leczenia personel może zalecić dalszą obserwację ciśnienia i nawodnienia — stosuj się do zaleceń wypisowych.

Przechowywanie, przygotowanie i utylizacja leku odbywają się w szpitalu zgodnie z procedurami. Jeśli masz pytania dotyczące składu (np. wrażliwość na niektóre substancje pomocnicze), poproś farmaceutę o informacje.

9. Ostrzeżenie edukacyjne

Niniejszy materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarskiej. O dawkowaniu, sposobie podania i czasie trwania terapii decyduje lekarz. W razie jakichkolwiek wątpliwości lub niepokojących objawów natychmiast skontaktuj się z personelem medycznym.