Nova T 380 – wkładka domaciczna (IUD) miedziana
Informacja edukacyjna dla pacjentki o antykoncepcji wewnątrzmacicznej Nova T 380.
1. Nazwa leku i postać
Nazwa: Nova T 380
Postać: wkładka domaciczna (miedziana, bez hormonów) – antykoncepcja wewnątrzmaciczna (IUD).
Warianty opakowań:
- Nova T 380 wkładka domaciczna — 1 szt.
Opis: elastyczna wkładka w kształcie litery „T” z nawiniętym drutem miedzianym.
2. Substancja czynna
Miedź (Cu) – łączna powierzchnia aktywna miedzi ok. 380 mm². Wkładka stopniowo uwalnia jony miedzi, które działają miejscowo w jamie macicy, zapobiegając zapłodnieniu i zagnieżdżeniu komórki jajowej.
3. Wskazania do stosowania
- Długoterminowa antykoncepcja dla osób poszukujących skutecznej metody bez hormonów (skuteczność szacunkowo >99%).
- Antykoncepcja awaryjna: możliwe założenie do 5 dni po niezabezpieczonym stosunku (decyduje lekarz).
Uwaga: Wkładka nie chroni przed zakażeniami przenoszonymi drogą płciową (STI). Dla ochrony przed STI zaleca się prezerwatywy.
4. Dawkowanie i sposób podawania
- Założenie i usunięcie: wyłącznie przez wykwalifikowanego lekarza lub przeszkolonego specjalistę ochrony zdrowia.
- Termin założenia:
- Najczęściej w ciągu 7 dni od początku miesiączki.
- Po porodzie: zwykle po pełnym obkurczeniu macicy (najczęściej ≥6 tygodni), decyzja należy do lekarza.
- Po poronieniu/aborcji: możliwe niezwłocznie, jeśli nie ma cech zakażenia.
- Jako antykoncepcja awaryjna: do 5 dni po niezabezpieczonym stosunku.
- Okres działania: do 5 lat. Po tym czasie należy usunąć lub wymienić wkładkę.
- Kontrole:
- Pierwsza wizyta kontrolna: po 4–12 tygodniach od założenia.
- Następnie zwykle raz w roku lub zgodnie z zaleceniem lekarza.
- Samokontrola nitek: raz w miesiącu (po miesiączce) delikatnie wyczuj nitki w pochwie. Jeśli nitek nie wyczuwasz, są znacznie dłuższe/krótsze lub partner czuje twardy plastik – skontaktuj się z lekarzem.
- Po założeniu: możliwe skurcze i plamienie przez kilka dni. W razie potrzeby można stosować leki przeciwbólowe (np. ibuprofen lub paracetamol, o ile lekarz nie zaleci inaczej).
- Zalecenia po zabiegu: przez 24–48 godzin zwykle zaleca się unikać współżycia, tamponów i kubeczków menstruacyjnych (postępować zgodnie z zaleceniem lekarza).
- Usunięcie: w dowolnym momencie na życzenie pacjentki; płodność zwykle szybko wraca do stanu sprzed założenia.
5. Działania niepożądane
Nie u każdej osoby wystąpią działania niepożądane. Najczęstsze zwykle ustępują w pierwszych miesiącach.
- Bardzo częste/częste: bolesne skurcze podbrzusza po założeniu, obfitsze i dłuższe miesiączki, plamienia między miesiączkami, ból podczas miesiączki.
- Niezbyt częste: omdlenie lub zawroty głowy w trakcie/po założeniu (reakcja wazowagalna), ból pleców, dyskomfort podczas współżycia.
- Rzadkie:
- Wypadnięcie wkładki (całkowite lub częściowe).
- Stan zapalny miednicy mniejszej (PID), zwłaszcza w ciągu pierwszych 20 dni po założeniu.
- Perforacja (przebicie) ściany macicy podczas zakładania (bardzo rzadka).
- Reakcja nadwrażliwości na miedź.
- Niedokrwistość wtórna do obfitych krwawień.
- Jeśli dojdzie do ciąży z wkładką: zwiększone ryzyko ciąży pozamacicznej. Objawy alarmowe: silny ból jednostronny brzucha, ból barku, omdlenie, nietypowe krwawienie – pilny kontakt z lekarzem.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi: gorączka, nasilający się ból podbrzusza, cuchnąca wydzielina z pochwy, bardzo obfite krwawienie, brak wyczuwalnych nitek, podejrzenie ciąży, objawy zakażenia przenoszonego drogą płciową.
6. Przeciwwskazania
- Ciąża lub podejrzenie ciąży.
- Ostry stan zapalny narządów miednicy mniejszej, poporodowe zapalenie błony śluzowej macicy, nieleczona infekcja narządów płciowych (np. rzeżączka, chlamydioza).
- Niewyjaśnione krwawienia z dróg rodnych.
- Wady macicy lub duże mięśniaki zniekształcające jamę macicy.
- Nadwrażliwość/alergia na miedź, choroba Wilsona (zaburzenia metabolizmu miedzi).
- Nowotwory złośliwe szyjki macicy lub trzonu macicy (w trakcie diagnostyki/leczenia – decyzja należy do lekarza).
- Świeży poród (do czasu pełnej inwolucji macicy – decyzja lekarza).
Szczególna ostrożność: zwiększone ryzyko zakażeń przenoszonych drogą płciową (np. wielu partnerów), immunosupresja – wymaga indywidualnej oceny ryzyka/korzyści przez lekarza.
7. Interakcje z innymi lekami
- Wkładka miedziana działa miejscowo – nie są znane istotne interakcje z lekami doustnymi czy antybiotykami.
- Badania obrazowe/MRI: miedź nie jest ferromagnetyczna; zazwyczaj wkładki miedziane są kompatybilne z badaniem MRI. Zawsze poinformuj personel pracowni obrazowej o posiadanej wkładce.
- Produkty menstruacyjne: podczas używania kubeczka menstruacyjnego istnieje ryzyko przypadkowego przesunięcia lub wysunięcia wkładki – zachowaj ostrożność, najpierw przerwij podciśnienie, a następnie delikatnie wyjmij kubeczek; regularnie kontroluj długość nitek.
- Preparaty dopochwowe (globulki, żele): brak istotnego wpływu na skuteczność wkładki, ale stosuj zgodnie z zaleceniem lekarza.
8. Uwagi dla pacjenta
- Przed założeniem lekarz może wykonać badanie ginekologiczne i ewentualne testy w kierunku STI/cytologię.
- Wkładka nie wpływa na płodność po usunięciu – możliwość zajścia w ciążę wraca zwykle szybko.
- Podczas karmienia piersią wkładka może być stosowana; ryzyko perforacji podczas zakładania może być nieco większe – decyzja należy do lekarza.
- Jeśli miesiączki staną się znacznie obfitsze lub bardziej bolesne i nie ustępują po kilku cyklach, skonsultuj się z lekarzem.
- Stosowanie prezerwatyw jest zalecane dla ochrony przed STI.
- Gdy miesiączka spóźnia się ponad 7 dni lub pojawiają się objawy ciąży – wykonaj test ciążowy i skontaktuj się z lekarzem.
- Unikaj samodzielnych prób manipulacji wkładką/nitkami poza delikatną samokontrolą ich obecności.
- Jeśli planujesz usunięcie/wymianę, umów termin w ostatnich dniach cyklu lub stosuj dodatkowe zabezpieczenie na 7 dni przed usunięciem (aby uniknąć nieplanowanej ciąży).
9. Ostrzeżenie edukacyjne
Niniejszy materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarskiej, diagnozy ani zaleceń terapeutycznych. O sposobie założenia, przeciwwskazaniach i ewentualnych działaniach niepożądanych decyduje lekarz po ocenie indywidualnej sytuacji pacjentki. W razie wątpliwości lub niepokojących objawów niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego punktu pomocy medycznej.