1. Nazwa leku i postać

Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (dożylnej).

Wariant opakowania dostępny na rynku:

• Quofenix proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (300 mg) – 10 fiolek

Podanie odbywa się w formie wlewu dożylnego, najczęściej w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych pod nadzorem personelu medycznego.

2. Substancja czynna

Delafloksacyna (antybiotyk z grupy fluorochinolonów). Jedna fiolka zawiera 300 mg substancji czynnej przed przygotowaniem do wlewu.

3. Wskazania do stosowania

Quofenix jest stosowany u dorosłych w leczeniu ostrzych bakteryjnych zakażeń skóry i tkanek miękkich (np. ropnie, czyraki, zakażenia ran, cellulitis), wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje.

Antybiotyk działa wyłącznie na zakażenia bakteryjne – nie pomaga w infekcjach wirusowych (np. przeziębienie, grypa).

4. Dawkowanie i sposób podawania

O dawce i czasie leczenia decyduje lekarz. Poniżej informacje orientacyjne:

• Dorośli: zwykle 300 mg dożylnie co 12 godzin, we wlewie trwającym około 60 minut.
• Czas terapii: zazwyczaj 5–14 dni, zależnie od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz odpowiedzi na leczenie.
• Modyfikacje dawkowania: u chorych z istotnie zaburzoną czynnością nerek dawka lub wybór postaci leku może wymagać zmiany. W skrajnej niewydolności nerek lekarz może unikać postaci dożylnej i rozważyć inną opcję.
• Wiek poniżej 18 lat: lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży.
• Sposób podania: lek podaje wykwalifikowany personel po przygotowaniu roztworu do infuzji; pacjenci nie przygotowują leku samodzielnie.

W razie pominięcia dawki w warunkach domowych (np. w programie terapii dożylnej w domu) nie podawaj podwójnej dawki. Skontaktuj się z zespołem medycznym, aby ustalić dalsze postępowanie.

5. Działania niepożądane

Jak każdy lek, Quofenix może powodować działania niepożądane. Nie u każdego one wystąpią.

Częściej obserwowane

• nudności, biegunka, wymioty, ból brzucha
• bóle głowy, zawroty głowy
• reakcje w miejscu wkłucia/wlewu (ból, zaczerwienienie, zapalenie żyły)
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w badaniach krwi
• wysypka, świąd

Poważne (wymagają pilnego kontaktu z lekarzem i zwykle odstawienia leku)

• Reakcje alergiczne: nagła wysypka, świszczący oddech, obrzęk twarzy/gardła, duszność, omdlenie.
• Uszkodzenia ścięgien i mięśni: ból, obrzęk, sztywność (zwłaszcza w okolicy ścięgna Achillesa); ryzyko rośnie u osób starszych i przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów.
• Neuropatia obwodowa: mrowienie, drętwienie, pieczenie, osłabienie mięśni.
• Objawy ze strony układu nerwowego: pobudzenie, niepokój, bezsenność, splątanie, omamy, drgawki.
• Zaburzenia glikemii: hipo- lub hiperglikemia (drżenie, poty, kołatanie serca, senność, pragnienie, częste oddawanie moczu) — szczególnie u osób z cukrzycą.
• Ciężka, przedłużająca się biegunka (może świadczyć o zakażeniu Clostridioides difficile).
• Bardzo rzadko: problemy z aortą (tętniak/rozwarstwienie). Gwałtowny, silny ból w klatce piersiowej, brzuchu lub plecach wymaga natychmiastowej pomocy.

Jeśli wystąpią nietypowe objawy lub nasilają się te już obecne, skontaktuj się z lekarzem.

6. Przeciwwskazania

• uczulenie (nadwrażliwość) na delafloksacynę, inne antybiotyki chinolonowe lub którykolwiek składnik leku
• przebyte działania niepożądane dotyczące ścięgien po leczeniu fluorochinolonami
• miastenia (myasthenia gravis) — fluorochinolony mogą ją zaostrzać
• wiek poniżej 18 lat
• ciąża i karmienie piersią — stosowanie zwykle niezalecane, chyba że lekarz uzna, że korzyści przeważają nad ryzykiem; może być zalecona przerwa w karmieniu

7. Interakcje z innymi lekami

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach (także bez recepty, ziołowych i suplementach).

• Leki przeciwcukrzycowe (insulina, pochodne sulfonylomocznika): ryzyko zaburzeń poziomu glukozy — może być konieczne częstsze monitorowanie.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): możliwość nasilenia działań ze strony ośrodkowego układu nerwowego (np. drgawki u osób predysponowanych).
• Kortykosteroidy (np. prednizon): zwiększone ryzyko zapalenia i pęknięcia ścięgien.
• Leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, acenokumarol): antybiotyki mogą wpływać na wskaźnik INR — może być potrzebna kontrola krzepliwości.
• Probenecyd: może zwiększać stężenie delafloksacyny we krwi; lekarz oceni znaczenie kliniczne.
• Żywe szczepionki doustne (np. przeciw durowi brzusznemu): skuteczność może być zmniejszona podczas antybiotykoterapii.

W razie zmiany na postać doustną (tabletki delafloksacyny) należy dodatkowo pamiętać, by nie przyjmować jej jednocześnie z preparatami żelaza, magnezu, glinu, cynku, wapnia lub środkami zobojętniającymi — zachowaj odstęp czasowy (zwykle kilka godzin), zgodnie z zaleceniem lekarza/farmaceuty.

8. Uwagi dla pacjenta

• Quofenix będzie podawany we wlewie dożylnym przez personel medyczny. Nie przygotowuj ani nie podawaj leku samodzielnie.
• Nie przerywaj leczenia bez konsultacji — zbyt wczesne zakończenie terapii sprzyja nawrotowi zakażenia i oporności bakterii.
• Natychmiast zgłoś: ból/obrzęk ścięgien, mrowienie lub drętwienie kończyn, silną biegunkę, reakcję alergiczną, objawy zaburzeń cukru we krwi, nagły silny ból w klatce piersiowej lub brzuchu.
• Unikaj intensywnego słońca i solarium; chroń skórę odzieżą i filtrem UV.
• Jeśli odczuwasz zawroty głowy lub splątanie, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn.
• Pij odpowiednią ilość płynów, chyba że lekarz zaleci inaczej.
• Poinformuj lekarza o chorobach sercowo-naczyniowych (w tym tętniaku aorty), zaburzeniach tkanki łącznej, problemach z nerkami lub wątrobą oraz o wszystkich przyjmowanych lekach.
• W ciąży i podczas karmienia piersią stosowanie zwykle nie jest zalecane — konieczna jest indywidualna ocena lekarza.

9. Ostrzeżenie edukacyjne

Niniejszy materiał ma charakter edukacyjny i nie zastępuje porady lekarskiej ani oficjalnej ulotki producenta. Quofenix jest lekiem na receptę. Nie stosuj go profilaktycznie ani w samoleczeniu. W przypadku pytań lub wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.