1. Nazwa leku i postać

Rebetol – kapsułki twarde.

Warianty opakowań

• Rebetol kapsułki twarde 200 mg – 140 kapsułek

2. Substancja czynna

Rybawiryna (Ribavirin). Jedna kapsułka zazwyczaj zawiera 200 mg rybawiryny.

3. Wskazania do stosowania

Rebetol (rybawiryna) jest lekiem przeciwwirusowym stosowanym w skojarzeniu z interferonem alfa lub pegylowanym interferonem alfa w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C (WZW C) u pacjentów z wyrównaną chorobą wątroby.

Uwaga: Rybawiryna nie jest skuteczna jako monoterapia WZW C i nie powinna być stosowana samodzielnie.

4. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkę i czas trwania leczenia ustala lekarz, biorąc pod uwagę masę ciała, wyniki badań, współistniejące choroby oraz schemat skojarzony z interferonem.

Zasady ogólne

• Lek stosuje się zwykle w 2 dawkach podzielonych na dobę (rano i wieczorem).
• Przyjmuj kapsułki podczas posiłku, popijając wodą, aby poprawić tolerancję i wchłanianie.
• Kapsułki połykać w całości, nie kruszyć i nie żuć.
• Czas terapii zwykle wynosi 24–48 tygodni (zgodnie z zaleceniem lekarza).

Typowe zakresy dawek

W praktyce klinicznej dawka dobowej rybawiryny mieści się zwykle w przedziale 800–1200 mg (czasem do 1400 mg u osób o większej masie ciała), dobierana w zależności od masy ciała i schematu interferonowego. Ostateczną dawkę i ewentualne modyfikacje ustala lekarz.

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę

• Przyjmij pominiętą dawkę tak szybko, jak sobie przypomnisz, chyba że zbliża się pora kolejnej dawki.
• Nie przyjmuj dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej.

Przedawkowanie

W razie przyjęcia zbyt dużej dawki skontaktuj się niezwłocznie z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego.

5. Działania niepożądane

Nie u każdego wystąpią działania niepożądane. Część objawów wynika z terapii skojarzonej z interferonem.

Częste działania niepożądane

• Niedokrwistość hemolityczna (spadek stężenia hemoglobiny) – może powodować zmęczenie, duszność, kołatanie serca, zawroty głowy.
• Bóle głowy, uczucie zmęczenia, osłabienie.
• Nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, utrata apetytu.
• Kaszl, duszność, podrażnienie gardła.
• Wysypka, świąd skóry, suchość skóry.
• Bezsenność, nerwowość, rozdrażnienie.

Poważne działania niepożądane – skontaktuj się pilnie z lekarzem

• Objawy ciężkiej niedokrwistości: ból w klatce piersiowej, znaczna duszność, bladość, przyspieszone tętno.
• Ciężkie reakcje skórne lub alergiczne: rozległa wysypka, pęcherze, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu.
• Zmiany nastroju, depresja, myśli samobójcze (częściej związane z interferonem).
• Silny ból brzucha, wymioty, gorączka (ryzyko zapalenia trzustki – zwłaszcza przy niezalecanych połączeniach lekowych).
• Zażółcenie skóry i oczu, ciemny mocz (objawy zaburzeń wątroby).
• Znaczne pogorszenie widzenia.

W trakcie leczenia konieczne są regularne badania krwi (m.in. morfologia, czynność wątroby, nerek), aby odpowiednio wcześnie wykryć działania niepożądane i skorygować dawkę.

6. Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość (uczulenie) na rybawirynę lub którykolwiek składnik leku.
• Ciąża oraz sytuacja, gdy pacjentka może zajść w ciążę w trakcie terapii lub w ciągu 6 miesięcy po jej zakończeniu.
• Mężczyźni, których partnerki są w ciąży lub mogą zajść w ciążę w trakcie terapii i 6 miesięcy po – rybawiryna jest silnie teratogenna.
• Ciężkie choroby serca, szczególnie niedawno przebyte lub niestabilne (ryzyko nasilenia niedokrwistości).
• Hemoglobinopatie (np. talasemia major, anemia sierpowatokrwinkowa).
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek – wymagają ścisłej oceny i zwykle redukcji dawki; w niektórych sytuacjach stosowanie może być przeciwwskazane.
• Stosowanie jako monoterapia w WZW C (rybawiryna sama nie jest skuteczna).

W leczeniu skojarzonym obowiązują również przeciwwskazania i ostrzeżenia dotyczące interferonu alfa/peginterferonu (np. ciężka depresja, autoimmunologiczne zapalenie wątroby) – omów je z lekarzem.

7. Interakcje z innymi lekami

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach (na receptę, bez recepty, ziołowych i suplementach).

• Didanozyna (ddI) – połączenie przeciwwskazane: ryzyko ciężkiej kwasicy mleczanowej, zapalenia trzustki i niewydolności wątroby.
• Azatiopryna – niezalecane: ryzyko ciężkiej mielosupresji (pancytopenii).
• Zydowudyna, stawudyna i inne NRTI – zwiększone ryzyko niedokrwistości i kwasicy mleczanowej; wymagają ścisłej kontroli.
• Leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna) – niedokrwistość może wpływać na parametry krzepnięcia; potrzebna kontrola INR.
• Leki zobojętniające kwas żołądkowy (glin, magnez) – mogą nieznacznie zmniejszać wchłanianie rybawiryny; zachowaj odstęp czasu (np. 2 godziny).
• Alkohol – nie jest lekiem, ale należy unikać, ponieważ nasila uszkodzenie wątroby.

Zawsze sprawdzaj możliwe interakcje również z interferonem, z którym Rebetol jest stosowany.

8. Uwagi dla pacjenta

• Antykoncepcja: Rybawiryna jest silnie teratogenna. Kobiety i mężczyźni muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii i przez co najmniej 6 miesięcy po jej zakończeniu. W razie podejrzenia ciąży natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
• Badania kontrolne: Regularnie wykonuj zlecone badania (morfologia, próby wątrobowe, kreatynina). Lekarz może modyfikować dawkę w zależności od wyników.
• Samopoczucie psychiczne: Leczenie skojarzone z interferonem może wpływać na nastrój. Zgłaszaj obniżenie nastroju, lęk, bezsenność, myśli samobójcze.
• Zmęczenie i zawroty: Mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn. Zachowaj ostrożność.
• Nawodnienie i dieta: Pij odpowiednią ilość płynów. Przyjmuj lek z posiłkiem, aby zmniejszyć dolegliwości żołądkowe.
• Oddawanie krwi: Nie oddawaj krwi podczas leczenia i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu (ryzyko dla kobiet w ciąży).
• Przechowywanie: Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze zgodnej z zaleceniami producenta, poza zasięgiem dzieci.

9. Ostrzeżenie edukacyjne

Informacje w tym materiale mają charakter edukacyjny, nie zastępują konsultacji lekarskiej ani ulotki producenta. Nie rozpoczynaj, nie modyfikuj ani nie przerywaj leczenia bez porozumienia z lekarzem. Rybawiryna (Rebetol) nie powinna być stosowana samodzielnie w leczeniu WZW C; zawsze jest częścią terapii skojarzonej i wymaga ścisłego nadzoru medycznego ze względu na ryzyko ciężkiej niedokrwistości i działanie teratogenne.