Spevigo – edukacyjna ulotka dla pacjenta
Informacje poniżej mają charakter edukacyjny i nie zastępują porady lekarza ani pełnej ulotki dołączonej do opakowania/Charakterystyki Produktu Leczniczego.
1. Nazwa leku i postać
Spevigo – koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej.
Warianty opakowań
- Spevigo koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (450 mg) – 2 fiolki po 7,5 ml
Roztwór do infuzji jest przygotowywany i podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny.
2. Substancja czynna
Substancją czynną leku Spevigo jest spesolimab – przeciwciało monoklonalne skierowane przeciwko receptorowi interleukiny-36 (IL‑36R). Zahamowanie sygnalizacji IL‑36 pomaga ograniczać stan zapalny w chorobach, w których ten szlak jest nadmiernie aktywny.
3. Wskazania do stosowania
Spevigo stosuje się u dorosłych w leczeniu nagłych zaostrzeń uogólnionej łuszczycy krostkowej (GPP) – choroby zapalnej skóry przebiegającej z uogólnionymi krostami i objawami ogólnymi, wymagającej szybkiej interwencji medycznej.
4. Dawkowanie i sposób podawania
- Typowa dawka początkowa: 900 mg podane dożylnie (co odpowiada 2 fiolkom po 450 mg) w postaci wlewu.
- Druga dawka: jeżeli objawy utrzymują się lub nawracają, lekarz może rozważyć dodatkową dawkę 900 mg około 1 tydzień po pierwszym wlewie.
- Czas trwania infuzji: wlew dożylny trwa zwykle około 90 minut; dokładny czas określa personel medyczny.
- Premedykacja: aby zmniejszyć ryzyko reakcji związanych z infuzją, lekarz może podać lek przeciwhistaminowy i/lub przeciwgorączkowy przed wlewem.
- Kto podaje lek: Spevigo jest przygotowywany, rozcieńczany i podawany wyłącznie przez personel medyczny. Lek nie jest przeznaczony do samodzielnego stosowania.
- Pominięcie wizyty: jeśli nie możesz stawić się na zaplanowaną infuzję, skontaktuj się jak najszybciej z lekarzem w celu ustalenia nowego terminu.
Dawkowanie i konieczność kolejnej dawki zawsze ocenia lekarz na podstawie obrazu klinicznego i reakcji na leczenie.
5. Działania niepożądane
Jak każdy lek, Spevigo może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Częściej obserwowane
- Reakcje związane z infuzją: zaczerwienienie, dreszcze, gorączka, uczucie duszności, zmiany ciśnienia tętniczego, wysypka lub świąd podczas/po wlewie.
- Zakażenia, zwłaszcza górnych dróg oddechowych (np. ból gardła, katar), opryszczka wargowa.
- Bóle głowy, nudności, zmęczenie.
- Wysypka skórna, świąd.
- Nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych (wzrost aktywności enzymów wątrobowych w badaniach krwi).
Poważne działania niepożądane – natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zadzwoń po pomoc
- Objawy ciężkiej reakcji alergicznej (anafilaksji): obrzęk twarzy, języka lub gardła, świszczący oddech, nasilona duszność, silna pokrzywka, zawroty głowy lub zapaść.
- Objawy ciężkiego zakażenia: wysoka gorączka, dreszcze, kaszel z odkrztuszaniem, ból w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, bolesne oddawanie moczu, znaczne osłabienie.
W przypadku jakichkolwiek niepokojących objawów po infuzji zgłoś się do lekarza. Personel medyczny będzie monitorował Cię podczas i po wlewie.
6. Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość (uczulenie) na spesolimab lub którykolwiek składnik leku.
- Aktywne, ciężkie zakażenie wymagające leczenia – decyzję o rozpoczęciu terapii podejmuje lekarz po ocenie ryzyka i korzyści.
Poinformuj lekarza o wszystkich chorobach współistniejących, w tym o nawracających infekcjach, chorobach wątroby, chorobach autoimmunologicznych, planowanych zabiegach oraz o ciąży lub jej planowaniu.
7. Interakcje z innymi lekami
- Szczepionki: unikaj żywych szczepionek (np. MMR, ospa wietrzna) w trakcie leczenia i przez pewien czas po nim – termin ustali lekarz. Inne szczepienia (szczepionki inaktywowane) omów z lekarzem.
- Inne leki immunosupresyjne i biologiczne: jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko zakażeń. Lekarz oceni zasadność łączenia terapii.
- Inne interakcje: jako przeciwciało monoklonalne spesolimab nie wykazuje typowych interakcji z wieloma lekami metabolizowanymi przez wątrobę, jednak zawsze poinformuj lekarza i farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach, także dostępnych bez recepty i suplementach.
8. Uwagi dla pacjenta
- Monitorowanie: przed i po infuzji możesz mieć wykonywane badania krwi oraz ocenę stanu ogólnego. Zgłaszaj objawy infekcji lub nietypowe dolegliwości.
- Ciężarne i karmiące piersią: jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz ciążę lub karmisz piersią, koniecznie poinformuj o tym lekarza. Decyzja o podaniu leku jest indywidualna. Ze względu na długi czas utrzymywania się leku w organizmie lekarz może zalecić skuteczną antykoncepcję przez pewien czas po terapii.
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn: Spevigo nie powinien znacząco wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, ale jeśli po wlewie odczuwasz zawroty głowy, zmęczenie lub złe samopoczucie, wstrzymaj się od prowadzenia do czasu ustąpienia objawów.
- Alkohol: brak specyficznych interakcji, jednak podczas trwania choroby i leczenia unikaj nadmiernego spożycia alkoholu, które może nasilać zmęczenie i obciążać wątrobę.
- Przechowywanie i przygotowanie: dotyczy personelu medycznego – lek jest przechowywany i przygotowywany w warunkach placówki. Pacjent nie przechowuje leku w domu.
- Kontakt z lekarzem: jeśli objawy GPP nie ustępują, nawracają lub pojawią się nowe dolegliwości, skontaktuj się z lekarzem w celu oceny potrzeby kolejnej dawki lub innego leczenia.
9. Ostrzeżenie edukacyjne
Ten materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji medycznej. Nie zmieniaj ani nie przerywaj leczenia bez porozumienia z lekarzem. W celu uzyskania pełnych, oficjalnych informacji o leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania i Charakterystyką Produktu Leczniczego oraz skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.