1. Nazwa leku i postać

Nazwa: Steglujan

Postać: tabletki powlekane (15 mg + 100 mg)

Wariant opakowania:

• Steglujan tabl. powl. (15 mg + 100 mg) – 28 sztuk

2. Substancja czynna

Każda tabletka zawiera dwie substancje czynne:

• ertugliflozyna 15 mg – inhibitor kotransportera sodowo-glukozowego typu 2 (SGLT2), wspomaga wydalanie glukozy z moczem;
• sitagliptyna 100 mg – inhibitor dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4), zwiększa poziom inkretyn i poprawia wydzielanie insuliny zależne od glukozy.

Połączenie tych mechanizmów pomaga obniżać stężenie cukru we krwi u dorosłych z cukrzycą typu 2.

3. Wskazania do stosowania

Steglujan jest stosowany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej w celu poprawy kontroli glikemii, gdy dotychczasowe leczenie nie zapewnia wystarczającego obniżenia cukru.

Lek może być stosowany:

• w monoterapii u pacjentów, u których metformina jest niewskazana lub nietolerowana (decyzja lekarza),
• w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, np. metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną,
• jako zamiennik oddzielnie stosowanych tabletek ertugliflozyny i sitagliptyny.

Nie jest przeznaczony do leczenia cukrzycy typu 1 ani cukrzycowej kwasicy ketonowej (DKA).

4. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkę ustala lekarz w zależności od dotychczasowego leczenia i wartości glikemii. W wielu przypadkach stosuje się 1 tabletkę raz na dobę.

Sposób podawania:

• tabletki połykać w całości, popijając wodą;
• można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków;
• najlepiej przyjmować o tej samej porze każdego dnia.

Jeśli stosujesz insulinę lub pochodną sulfonylomocznika, lekarz może rozważyć zmniejszenie ich dawki w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii.

Pominięta dawka: przyjmij jak najszybciej, chyba że zbliża się pora kolejnej dawki – wtedy pomiń zapomnianą. Nie przyjmuj dawki podwójnej.

Okresowe przerwanie: w przypadku ciężkiej infekcji, odwodnienia, wymiotów/biegunki, przed większym zabiegiem operacyjnym lub planowanym dłuższym poszczeniem – skontaktuj się z lekarzem; może być wskazana czasowa przerwa w terapii.

Niewydolność nerek/wątroby: lekarz oceni czynność nerek i dostosuje leczenie; u osób z poważnie upośledzoną czynnością nerek lek może być niewskazany.

5. Działania niepożądane

Jak każdy lek, Steglujan może powodować działania niepożądane. Nie u każdego one wystąpią.

Częstsze działania niepożądane:

• zwiększone oddawanie moczu, pragnienie;
• zakażenia grzybicze narządów płciowych (świąd, pieczenie, upławy u kobiet; zaczerwienienie, obrzęk u mężczyzn);
• infekcje dróg moczowych (ból/burning przy oddawaniu moczu, częstomocz, gorączka);
• bóle głowy, infekcje górnych dróg oddechowych (np. nieżyt nosa, gardła);
• hipoglikemia (zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika): potliwość, drżenie, głód, kołatanie serca, zawroty głowy.

Poważne działania niepożądane – pilny kontakt z lekarzem/nagły dyżur:

• Objawy cukrzycowej kwasicy ketonowej (DKA): nudności, wymioty, ból brzucha, szybki/ głęboki oddech, senność, splątanie, nieprzyjemny (owocowy) zapach z ust – nawet przy niezbyt wysokim cukrze;
• Ostre zapalenie trzustki: silny, ciągły ból brzucha promieniujący do pleców, nudności/wymioty;
• Ciężkie zakażenie okolicy krocza (martwicze zapalenie powięzi/Fourniera): ból, tkliwość, zaczerwienienie, obrzęk w okolicy narządów płciowych lub krocza z gorączką i złym samopoczuciem;
• Reakcje alergiczne: wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk twarzy/warg/języka, trudności w oddychaniu;
• ciężkie reakcje skórne (pęcherze, złuszczanie skóry);
• silny, nagły ból stawów (rzadko związany z inhibitorami DPP-4).

W razie wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą – zwłaszcza jeśli są nasilone, nieustępują lub niepokojące.

6. Przeciwwskazania

• uczulenie (nadwrażliwość) na ertugliflozynę, sitagliptynę lub którykolwiek składnik leku;
• leczenie dializami;
• aktualna cukrzycowa kwasica ketonowa (DKA) – wymaga leczenia szpitalnego;
• lek nie jest przeznaczony do leczenia cukrzycy typu 1.

W ciąży i w okresie karmienia piersią stosowanie nie jest zalecane – porozmawiaj z lekarzem o bezpiecznych alternatywach.

7. Interakcje z innymi lekami

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach. Ważne możliwe interakcje:

• Insulina i pochodne sulfonylomocznika (np. glimepiryd, gliklazyd) – większe ryzyko hipoglikemii; może być konieczna korekta ich dawki;
• Leki moczopędne (diuretyki) – nasilone oddawanie moczu i ryzyko odwodnienia/niedociśnienia;
• Mocne induktory enzymatyczne (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital) – mogą obniżać stężenie ertugliflozyny i osłabiać działanie;
• Digoksyna – sitagliptyna może nieznacznie zwiększać jej stężenie; możliwa potrzeba monitorowania;
• Alkohol – nadmierne spożycie zwiększa ryzyko hipoglikemii i DKA; unikaj nadużywania;
• Leki sprzyjające odwodnieniu lub zaburzeniom czynności nerek (np. NLPZ przy odwodnieniu) – zachowaj ostrożność i dbaj o nawodnienie.

8. Uwagi dla pacjenta

• Dieta i ruch pozostają podstawą leczenia cukrzycy typu 2; lek jest uzupełnieniem tych działań.
• Nawodnienie: pij odpowiednią ilość płynów; zgłoś zawroty głowy, omdlenia, silne pragnienie lub małą ilość moczu.
• Higiena intymna: pomaga ograniczyć nawracające zakażenia grzybicze związane z inhibitorami SGLT2.
• Kontrola glikemii: mierz regularnie cukier; jeśli czujesz się źle mimo niewysokiego cukru, skonsultuj się z lekarzem i rozważ oznaczenie ciał ketonowych (zwłaszcza podczas infekcji, ograniczenia jedzenia, ubytku płynów).
• Dieta bardzo niskowęglowodanowa/ketogeniczna i długie głodówki mogą zwiększać ryzyko DKA – omów to z lekarzem.
• Planowane zabiegi/choroba z gorączką, wymiotami lub biegunką: skontaktuj się z lekarzem – może zalecić czasowe wstrzymanie leku.
• W ciąży/karmieniu piersią lub przy planowaniu ciąży – porozmawiaj z lekarzem o leczeniu.
• Prowadzenie pojazdów/obsługa maszyn: ryzyko hipoglikemii wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika – zachowaj ostrożność.
• Przechowywanie: trzymaj lek w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

9. Ostrzeżenie edukacyjne

Ten materiał ma charakter edukacyjny i nie zastępuje porady medycznej, diagnozy ani informacji z ulotki dołączonej do opakowania. Zawsze stosuj lek zgodnie z zaleceniami lekarza i farmaceuty. W razie wątpliwości, działań niepożądanych, ciąży, karmienia piersią lub planowanej operacji – skontaktuj się ze specjalistą.