Steglujan — edukacyjna „ulotka” dla pacjenta

Materiał informacyjny przygotowany z myślą o pacjentach. Nie zastępuje porady lekarza lub farmaceuty.

1. Nazwa leku i postać

Steglujan, tabletki powlekane (5 mg + 100 mg)

Warianty opakowań dostępne na rynku (mogą się różnić w zależności od kraju/partii):

• Steglujan tabl. powl. (5 mg + 100 mg) — 28 tabletek

2. Substancja czynna

Każda tabletka zawiera dwie substancje czynne:

• Ertugliflozyna 5 mg — inhibitor kotransportera sodowo-glukozowego typu 2 (SGLT2), który zwiększa wydalanie glukozy z moczem.
• Sitagliptyna 100 mg — inhibitor dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), który nasila działanie inkretyn, zwiększając wydzielanie insuliny zależne od glukozy i zmniejszając wydzielanie glukagonu.

3. Wskazania do stosowania

Steglujan jest stosowany u dorosłych z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii, jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej:

• u pacjentów, u których leczenie samą ertugliflozyną lub samą sitagliptyną nie zapewnia wystarczającej kontroli glikemii,
• jako zamiana (terapia skojarzona w jednej tabletce) u pacjentów już przyjmujących oddzielnie ertugliflozynę i sitagliptynę.

Lek nie jest przeznaczony do leczenia cukrzycy typu 1 ani cukrzycowej kwasicy ketonowej (DKA).

4. Dawkowanie i sposób podawania

• Zwykle zalecana dawka: jedna tabletka 5 mg + 100 mg raz na dobę.
• Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą. Można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku, o stałej porze dnia.
• Jeśli lekarz uzna to za konieczne, może przepisać inną moc produktu (jeśli dostępna), aby lepiej dopasować dawkę.

Pominięcie dawki: jeśli pominiesz dawkę, przyjmij ją, gdy sobie przypomnisz tego samego dnia. Jeśli zbliża się pora kolejnej dawki, pominiętą odpuść. Nie przyjmuj dawki podwójnej.

Szczególne grupy pacjentów:

• Niewydolność nerek: działanie ertugliflozyny słabnie przy obniżonej filtracji nerkowej. Lek nie jest zalecany przy istotnie obniżonej czynności nerek; przeciwwskazany u pacjentów dializowanych. Lekarz oceni eGFR przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia.
• Osoby starsze, z niskim ciśnieniem, przyjmujące diuretyki: większe ryzyko odwodnienia i spadków ciśnienia — konieczna ostrożność.

5. Działania niepożądane

Jak każdy lek, Steglujan może powodować działania niepożądane. Nie u każdego one wystąpią.

Częste/umiarkowane:

• zakażenia grzybicze narządów płciowych (świąd, pieczenie, upławy),
• zakażenia układu moczowego, częstsze oddawanie moczu, zwiększone pragnienie,
• ból głowy, katar/przeziębienie (nieżyt nosa i gardła),
• hipoglikemia (zwłaszcza podczas jednoczesnego stosowania insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika),
• zawroty głowy lub spadki ciśnienia (szczególnie u osób odwodnionych).

Poważne, wymagające pilnego kontaktu z lekarzem:

• Objawy kwasicy ketonowej nawet przy umiarkowanie podwyższonych stężeniach glukozy: nudności, wymioty, ból brzucha, nadmierne pragnienie, przyspieszony oddech, splątanie, niezwykłe zmęczenie, zapach acetonu z ust.
• Ostre zapalenie trzustki: silny, uporczywy ból brzucha promieniujący do pleców, nudności/wymioty.
• Ciężkie reakcje alergiczne: wysypka, pokrzywka, obrzęk twarzy/języka/gardła, duszność.
• Martwicze zakażenie krocza (zgorzel Fourniera): ból, tkliwość, zaczerwienienie lub obrzęk w okolicy narządów płciowych lub krocza, gorączka, złe samopoczucie.
• Trudne gojenie ran, gorączka, ból w okolicy nerek — mogą sugerować powikłane zakażenia.

Zgłaszaj działania niepożądane lekarzowi lub farmaceucie; możesz je także zgłosić do krajowego systemu nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii.

6. Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na ertugliflozynę, sitagliptynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Cukrzyca typu 1 lub czynna kwasica ketonowa.
• Ciężka niewydolność nerek oraz leczenie dializami.

Nie zaleca się stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią — skonsultuj się z lekarzem.

7. Interakcje z innymi lekami

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach.

• Insulina i pochodne sulfonylomocznika (np. glimepiryd): zwiększone ryzyko hipoglikemii — może być konieczna modyfikacja dawki tych leków.
• Diuretyki (leki „odwadniające”): nasilenie ryzyka odwodnienia i spadków ciśnienia.
• Silne induktory enzymatyczne (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina): mogą zmniejszać skuteczność ertugliflozyny.
• Digoksyna: sitagliptyna może nieznacznie zwiększać jej stężenie — możliwa potrzeba monitorowania.
• Alkohol: zwiększa ryzyko hipoglikemii i kwasicy ketonowej, zwłaszcza przy głodówkach/dietach bardzo niskowęglowodanowych.

8. Uwagi dla pacjenta

• Nawadnianie: pij odpowiednią ilość płynów; w razie wymiotów, biegunki, gorączki skontaktuj się z lekarzem (ryzyko odwodnienia i DKA).
• „Sick day rules”: w okresie ostrej choroby, planowanego zabiegu, przedłużonego postu lub znacznego ograniczenia węglowodanów skonsultuj z lekarzem czasowe wstrzymanie leku (ryzyko DKA).
• Higiena intymna: pomaga ograniczyć ryzyko zakażeń grzybiczych narządów płciowych.
• Kontrola parametrów: regularnie monitoruj glikemię, masę ciała, ciśnienie; lekarz zleci też badania nerek (eGFR) i, gdy trzeba, oznaczenia ciał ketonowych.
• Prowadzenie pojazdów: zachowaj ostrożność, zwłaszcza przy terapii skojarzonej z insuliną/SU (ryzyko hipoglikemii).
• Ciąża i karmienie: jeśli planujesz ciążę, jesteś w ciąży lub karmisz — pilna konsultacja z lekarzem.
• Przechowywanie: przechowuj w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze zgodnej z zaleceniami na opakowaniu, poza zasięgiem dzieci.

9. Ostrzeżenie edukacyjne

Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują indywidualnej konsultacji medycznej. O dawkowaniu, wskazaniach i ewentualnej zmianie leczenia decyduje lekarz. W razie wystąpienia objawów niepożądanych lub podejrzenia kwasicy ketonowej natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub wezwij pomoc medyczną.