Vfend – proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 40 mg/ml (worykonazol)
Przystępna, edukacyjna ulotka dla pacjenta. Materiał informacyjny – nie zastępuje konsultacji z lekarzem ani farmaceutą.
1. Nazwa leku i postać
Vfend, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, stężenie po sporządzeniu: 40 mg/ml.
Warianty opakowań:
- Vfend proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 40 mg/ml – 1 butelka 45 g.
Po przygotowaniu przez farmaceutę lub zgodnie z instrukcją powstaje zawiesina doustna odmierzana miarką lub strzykawką doustną.
2. Substancja czynna
Worykonazol – lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli. Hamuje wytwarzanie ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów – co prowadzi do ich obumarcia.
3. Wskazania do stosowania
Vfend stosuje się u dorosłych i dzieci (zgodnie z zaleceniami lekarza) w leczeniu ciężkich, inwazyjnych zakażeń grzybiczych, m.in.:
- inwazyjna aspergiloza,
- kandydoza (np. kandydemia u pacjentów niebędących w neutropenii), w tym zakażenia oporne na flukonazol,
- zakażenia wywołane przez Scedosporium i Fusarium,
- inne ciężkie grzybice ocenione przez lekarza jako wskazane do terapii worykonazolem.
Lek zwykle stosuje się w warunkach szpitalnych lub pod ścisłą kontrolą specjalisty chorób zakaźnych/hematologa.
4. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie ustala lekarz w zależności od rodzaju zakażenia, masy ciała, wieku, czynności wątroby i przyjmowanych leków. Nie zmieniaj dawki samodzielnie.
Jak przyjmować zawiesinę
- Przyjmuj co najmniej 1 godzinę przed posiłkiem lub 1 godzinę po posiłku (pokarm zmniejsza wchłanianie).
- Przed każdym użyciem energicznie wstrząśnij butelką.
- Odmierz dawkę za pomocą dołączonej strzykawki doustnej/miarki – to zapewnia dokładność dawki.
- Jeżeli wątroba lub nerki nie pracują prawidłowo, lekarz może zmodyfikować dawkę i zlecić częstsze badania.
Przykładowe dawki orientacyjne u dorosłych
Podane wartości mają charakter informacyjny – ostateczną dawkę określa lekarz:
- Dawka nasycająca (pierwsze 24 h): zwykle 400 mg co 12 godzin.
- Dawka podtrzymująca: zwykle 200 mg co 12 godzin; w razie potrzeby może być zwiększona (np. do 300 mg co 12 godzin).
- Przeliczenie na ml (40 mg/ml): 100 mg = 2,5 ml; 200 mg = 5 ml; 300 mg = 7,5 ml.
Dzieci i młodzież
Dawki u pacjentów pediatrycznych są wyliczane na kg masy ciała – o dawkowaniu decyduje wyłącznie lekarz. Nie obliczaj dawek samodzielnie.
Zapomniana dawka i przedawkowanie
- Zapomniana dawka: przyjmij jak najszybciej, chyba że zbliża się pora następnej – wtedy pomiń zapomnianą. Nie przyjmuj dawki podwójnej.
- Przedawkowanie: natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się na SOR. Możliwe są nasilone zaburzenia widzenia, nudności, wymioty.
Przygotowanie i przechowywanie zawiesiny
- Zawiesinę zwykle przygotowuje farmaceuta. Jeśli przygotowujesz w domu, postępuj ściśle wg instrukcji z opakowania.
- Po sporządzeniu zawiesinę przechowuj w temperaturze pokojowej, w szczelnie zamkniętej butelce, nie chłodź i nie zamrażaj.
- Zazwyczaj zawiesinę należy zużyć w ciągu 14 dni od sporządzenia. Niewykorzystaną ilość zutylizuj.
5. Działania niepożądane
Nie u każdego wystąpią działania niepożądane. Część z nich ma charakter przemijający. W razie nasilonych objawów skontaktuj się z lekarzem.
Częste/ bardzo częste
- Zaburzenia widzenia (zamglenie, zmiany barw, nadwrażliwość na światło), zawroty głowy, ból głowy.
- Nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha.
- Wzrost aktywności enzymów wątrobowych, uszkodzenie wątroby (może wymagać przerwania leczenia).
- Wysypka, nadwrażliwość na światło (fototoksyczność).
Rzadziej
- Zaburzenia rytmu serca, wydłużenie QT (kołatanie, zawroty, omdlenia).
- Zapalenie trzustki, niewydolność nerek.
- Poważne reakcje skórne (np. zespół Stevensa–Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka).
- Reakcje alergiczne: obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu, pokrzywka.
- Omamy, splątanie.
Natychmiast wezwij pomoc (112/999), jeśli wystąpi: trudność w oddychaniu, silna reakcja alergiczna, objawy ciężkiej choroby wątroby (żółtaczka, ciemny mocz, świąd, silne zmęczenie), omdlenie lub ból w klatce piersiowej.
6. Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość (uczulenie) na worykonazol lub którykolwiek składnik leku.
- Równoczesne stosowanie wybranych leków o znanych, ciężkich interakcjach (patrz niżej – interakcje; m.in. niektóre leki wydłużające QT, silne induktory enzymów wątrobowych, niektóre leki immunosupresyjne).
- Ciąża – o ile lekarz nie uzna, że korzyści przeważają nad ryzykiem; w czasie terapii konieczna skuteczna antykoncepcja.
7. Interakcje z innymi lekami
Worykonazol jest metabolizowany przez CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4 oraz hamuje te enzymy. Może zwiększać stężenia wielu leków i ulegać wpływowi innych substancji.
Leki, których nie należy stosować z Vfend (przeciwwskazane)
- Rifampicyna, karbamazepina, fenobarbital – znacznie obniżają stężenie worykonazolu.
- Terfenadyna, astemizol, cisapryd, pimozyd, chinidyna – ryzyko groźnych zaburzeń rytmu (wydłużenie QT).
- Ergotamina, dihydroergotamina – ryzyko działań niepożądanych alkaloidów sporyszu.
- Syrolimus – znaczny wzrost stężenia (toksyczność).
- Ziele dziurawca (Hypericum perforatum) – osłabia działanie leku.
- Ritonavir w dużych dawkach – istotne zmiany stężeń.
Leki wymagające modyfikacji dawki/monitorowania
- Takrolimus, cyklosporyna – konieczne istotne zmniejszenie dawki i monitorowanie stężeń.
- Warfaryna i inne leki przeciwzakrzepowe (np. acenokumarol) – ryzyko krwawień; kontrola INR.
- Fenytoina – obustronna interakcja; monitorowanie stężeń i/lub modyfikacja dawki.
- Statyny (np. lowastatyna, symwastatyna), benzodiazepiny (midazolam, triazolam), blokery kanału wapniowego – ryzyko nasilenia działań niepożądanych.
- IPP (np. omeprazol) – może zwiększać stężenie worykonazolu.
- Efawirenz i wybrane leki przeciwretrowirusowe – możliwe konieczne korekty dawek lub unikanie skojarzenia.
- Ryfabutyna – interakcje istotne klinicznie; zwykle unika się łączenia.
Nie rozpoczynaj, nie przerywaj żadnego leku (także bez recepty, ziołowego, suplementu) bez konsultacji z lekarzem prowadzącym. Unikaj soku grejpfrutowego.
8. Uwagi dla pacjenta
- Fototoksyczność: unikaj słońca i lamp UV, stosuj kremy SPF 50+, odzież ochronną. Zgłaszaj wszelkie nowe lub zmieniające się znamiona – długotrwała terapia może zwiększać ryzyko problemów skórnych.
- Widzenie i prowadzenie pojazdów: lek może powodować przemijające zaburzenia widzenia i zawroty głowy; nie prowadź i nie obsługuj maszyn, jeśli odczuwasz takie objawy.
- Wątroba i nerki: konieczne są okresowe badania krwi (enzymy wątrobowe, funkcja nerek). Natychmiast zgłaszaj objawy uszkodzenia wątroby.
- Ciąża i karmienie piersią: unikaj stosowania w ciąży; stosuj skuteczną antykoncepcję podczas terapii i przez pewien czas po niej. Karmienie piersią zwykle niezalecane.
- Cukrzyca / nietolerancje cukrów: zawiesina zawiera sacharozę – poinformuj lekarza, jeśli masz cukrzycę lub rzadkie dziedziczne zaburzenia metabolizmu cukrów.
- Alkohol: ogranicz/unikaj – może nasilać działania niepożądane i obciążać wątrobę.
- Regularność: przyjmuj lek o stałych porach. Nie przerywaj leczenia samodzielnie – zbyt wczesne odstawienie sprzyja nawrotom.
- Przechowywanie: lek trzymaj poza zasięgiem dzieci. Zawiesinę po przygotowaniu zużyj w terminie wskazanym przez farmaceutę (zwykle do 14 dni).
9. Ostrzeżenie edukacyjne
Ten materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady medycznej. W sprawie dawkowania, długości terapii i możliwych interakcji zawsze kieruj się zaleceniami swojego lekarza i farmaceuty. W przypadku ciężkich objawów niepożądanych lub podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktuj się z pogotowiem (112/999) lub najbliższym oddziałem ratunkowym.