Vimpat – syrop 10 mg/ml: ulotka edukacyjna dla pacjenta
Materiał edukacyjny. Nie zastępuje porady lekarza ani oryginalnej ulotki producenta.
1. Nazwa leku i postać
Nazwa: Vimpat
Postać: syrop (roztwór doustny)
Warianty opakowań:
- Vimpat syrop 10 mg/ml – 1 butelka 200 ml
2. Substancja czynna
Lakozamid (łac. Lacosamid) – lek przeciwpadaczkowy.
Stężenie: 10 mg lakozamidu w 1 ml syropu.
3. Wskazania do stosowania
Vimpat jest stosowany w leczeniu padaczki:
- napady częściowe (ogniskowe) z wtórnym uogólnieniem lub bez – jako leczenie samodzielne (monoterapia) lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi,
- pierwotnie uogólnione napady toniczno-kloniczne – jako leczenie wspomagające u odpowiednio dobranych pacjentów.
Lek może być stosowany u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży, jeśli lekarz tak zaleci. O rodzaju napadów i wskazaniu decyduje lekarz na podstawie rozpoznania.
4. Dawkowanie i sposób podawania
O dawkowaniu zawsze decyduje lekarz, dostosowując je do wieku, masy ciała, rodzaju napadów oraz stosowanych jednocześnie leków. Nie zmieniaj dawki ani nie przerywaj leczenia bez konsultacji.
Dorośli i młodzież o masie ciała ≥50 kg
- Dawkę początkową zwykle zwiększa się stopniowo co około 1 tydzień.
- Typowe dawki podtrzymujące: 100–200 mg dwa razy na dobę (łącznie 200–400 mg/dobę).
- Maksymalna zalecana dawka dobowa: 400 mg.
Przeliczenie dla syropu 10 mg/ml (przykłady):
- 50 mg = 5 ml,
- 100 mg = 10 ml,
- 200 mg = 20 ml.
Dzieci i młodzież <50 kg
Dawkowanie zwykle oparte jest na masie ciała (mg/kg/dobę), podawane w 2 dawkach podzielonych. Lekarz wyliczy odpowiednią dawkę i tempo zwiększania. Orientacyjnie, całkowita dawka dobowa mieści się zazwyczaj w zakresie około 6–12 mg/kg/dobę (czyli 0,6–1,2 ml/kg/dobę syropu), podawanych w dwóch równych porcjach. Dokładne wartości określa lekarz.
Szczególne grupy pacjentów
- Zaburzenia nerek lub wątroby: może być konieczne zmniejszenie dawki i wolniejsze zwiększanie; lekarz ustali bezpieczne maksimum dobowej dawki.
- Osoby w podeszłym wieku lub z chorobami serca: dawkę zwiększa się ostrożniej.
Sposób podawania
- Stosować doustnie. Można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego.
- Do odmierzania używaj dołączonej strzykawki/podziałki. Nie używaj łyżek kuchennych.
- Staraj się przyjmować lek o stałych porach (rano i wieczorem).
Pominięcie dawki i przedawkowanie
- Jeśli zapomnisz dawki, przyjmij ją, gdy sobie przypomnisz, chyba że zbliża się pora kolejnej – wtedy pomiń zapomnianą. Nie bierz dawki podwójnej.
- W razie przyjęcia zbyt dużej ilości (zawroty głowy, wymioty, senność, omdlenie, nasilenie napadów, kołatanie serca) natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub wezwij pomoc.
5. Działania niepożądane
Jak każdy lek, Vimpat może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.
Częste
- zawroty głowy, senność, zmęczenie, ból głowy,
- nudności, wymioty, biegunka,
- zaburzenia równowagi, chwiejny chód, drżenie,
- podwójne widzenie (diplopia), niewyraźne widzenie.
Niezbyt częste/rzadkie, ale istotne
- omdlenie, spowolnienie przewodzenia w sercu (wydłużenie odstępu PR), zaburzenia rytmu (np. migotanie/trzepotanie przedsionków) – ryzyko większe u osób z chorobami serca lub przy lekach wpływających na przewodnictwo,
- reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje skórne lub zespół DRESS (wysypka, gorączka, powiększone węzły, zaburzenia wątroby/krwi) – wymagają pilnej pomocy,
- wzrost enzymów wątrobowych,
- myśli i zachowania samobójcze – dotyczy klasy leków przeciwpadaczkowych; w razie takich objawów pilnie skontaktuj się z lekarzem.
Jeśli działania niepożądane są nasilone, utrzymują się lub niepokoją Cię – skontaktuj się z lekarzem.
6. Przeciwwskazania
- uczulenie (nadwrażliwość) na lakozamid lub którykolwiek składnik leku,
- istniejący blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (zaburzenie przewodnictwa w sercu).
Powiedz lekarzowi, jeśli masz chorobę serca (np. niewydolność, chorobę niedokrwienną, zaburzenia rytmu), przyjmujesz leki spowalniające przewodzenie w sercu, jesteś w ciąży, karmisz piersią, masz chorobę nerek lub wątroby.
7. Interakcje z innymi lekami
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach (na receptę, bez recepty, suplementach).
- Leki wydłużające przewodzenie w sercu/odstęp PR (np. niektóre beta-blokery, werapamil, diltiazem, digoksyna, niektóre leki przeciwarytmiczne) – zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu.
- Inne leki przeciwpadaczkowe (np. karbamazepina, fenytoina, fenobarbital) mogą nieznacznie zmniejszać stężenie lakozamidu; lekarz dostosuje dawki.
- Silne inhibitory/induktory enzymów wątrobowych (np. niektóre leki przeciwgrzybicze, rifampicyna) – możliwa zmiana stężenia leku.
- Alkohol – nasila zawroty głowy i senność; unikaj lub ogranicz.
Lakozamid zwykle nie wpływa istotnie na działanie doustnych środków antykoncepcyjnych, ale zawsze skonsultuj metody antykoncepcji z lekarzem.
8. Uwagi dla pacjenta
- Nie odstawiaj leku nagle – może to nasilić napady. Odstawianie wymaga stopniowego zmniejszania dawki pod kontrolą lekarza.
- Możesz odczuwać zawroty głowy lub senność. Do czasu poznania reakcji organizmu unikaj prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
- Stosuj zgodnie z zaleceniami – regularne przyjmowanie zwiększa skuteczność i zmniejsza ryzyko napadów.
- Ciążą i karmienie piersią: porozmawiaj z lekarzem o bilansie korzyści i ryzyka; nie przerywaj leczenia samodzielnie. Możesz zostać objęta rejestrem ciąż u pacjentek z padaczką.
- Kontrole: lekarz może zlecać badania (np. EKG, próby wątrobowe) szczególnie na początku terapii lub przy chorobach współistniejących.
- Przechowywanie: trzymaj w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze zgodnej z etykietą. Po otwarciu syrop ma ograniczony czas przydatności – sprawdź informację na butelce/ulotce lub zapytaj farmaceutę.
- Jeśli smak/objętość dawki są problemem, zapytaj o techniki podawania lub alternatywne postacie (tabletki), jeśli są odpowiednie dla Ciebie.
9. Ostrzeżenie edukacyjne
Ten materiał ma charakter edukacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani oryginalnej ulotki dołączonej do opakowania. W sprawie diagnozy, doboru dawki, możliwych interakcji oraz decyzji o kontynuacji lub zakończeniu terapii zawsze konsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.