Xofigo — edukacyjna informacja dla pacjenta

Materiał informacyjny ma charakter edukacyjny i nie zastępuje oficjalnej ulotki ani porady lekarza. Xofigo to radiofarmaceutyk stosowany u wybranych pacjentów onkologicznych i podawany wyłącznie w wyspecjalizowanych ośrodkach.

1. Nazwa leku i postać

Xofigo, roztwór do wstrzykiwań (radiofarmaceutyk).

Warianty opakowań:

• Xofigo roztwór do wstrzykiwań (1100 kBq/mL) — 1 fiolka 0,6 mL.

2. Substancja czynna

Dichlorek radu-223 (Ra-223) — radioaktywny izotop emitujący cząstki alfa, wykazujący powinowactwo do kości (zachowuje się podobnie do wapnia). Dzięki temu koncentruje się w miejscach przerzutów do kości i lokalnie uszkadza komórki nowotworowe.

3. Wskazania do stosowania

Xofigo stosuje się u dorosłych mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego opornym na kastrację (niewrażliwym na standardowe obniżanie testosteronu), którzy mają objawowe przerzuty do kości i bez potwierdzonych przerzutów do narządów wewnętrznych. Celem terapii jest złagodzenie dolegliwości związanych z przerzutami kostnymi i spowolnienie progresji choroby w kościach.

4. Dawkowanie i sposób podawania

O dawkowaniu decyduje lekarz specjalista medycyny nuklearnej. Leczenie odbywa się w szpitalu lub ośrodku medycyny nuklearnej.

• Zalecana dawka (typowo): 55 kBq na kilogram masy ciała, podawana dożylnie co 4 tygodnie, zwykle 6 wstrzyknięć w całym cyklu leczenia.
• Podanie: powolne wstrzyknięcie dożylne, często z następczym przepłukaniem kaniuli roztworem soli fizjologicznej.
• Przed rozpoczęciem leczenia i przed każdą kolejną dawką kontroluje się morfologię krwi (szczególnie neutrofile, płytki krwi i hemoglobinę). Standardowo:
  • przed pierwszą dawką: ANC ≥ 1,5 × 10⁹/L, PLT ≥ 100 × 10⁹/L, Hgb ≥ 10 g/dL,
  • przed kolejnymi dawkami: ANC ≥ 1,0 × 10⁹/L, PLT ≥ 50 × 10⁹/L.
• Pominięcie wizyty lub dawki: skontaktuj się z prowadzącym ośrodkiem w celu ustalenia nowego terminu.

Uwaga: Lek jest radioaktywny i musi być przygotowywany oraz podawany przez uprawniony personel, z zachowaniem zasad ochrony radiologicznej.

5. Działania niepożądane

Jak każdy lek, Xofigo może powodować działania niepożądane. Nie u każdego one wystąpią.

• Ze strony krwi i szpiku: obniżenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), neutrofilów (neutropenia), czerwonych krwinek (niedokrwistość). Objawy mogą obejmować osłabienie, bladość, łatwe siniaczenie, krwawienia z nosa/dziąseł, nawracające infekcje lub gorączkę.
• Objawy żołądkowo‑jelitowe: nudności, biegunka, wymioty, czasem bóle brzucha.
• Układ kostno‑mięśniowy: ból kości; odnotowano zwiększone ryzyko złamań (szczególnie przy niektórych połączeniach lekowych).
• Miejscowe: reakcje w miejscu wkłucia (ból, zaczerwienienie).
• Reakcje nadwrażliwości: rzadko wysypka, świąd, obrzęk; w razie duszności, obrzęku twarzy, zawrotów głowy — pilnie skontaktuj się z lekarzem.

Natychmiast szukaj pomocy medycznej, jeśli wystąpią: gorączka z dreszczami, intensywne krwawienia, duszność, nagły silny ból kości lub objawy reakcji alergicznej.

6. Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na dichlorek radu-223 lub którykolwiek składnik preparatu.
• Jednoczesne stosowanie z abirateronem i prednizonem/prednizolonem (połączenie przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko złamań i zgonów).
• Nie stosuje się rutynowo u kobiet ani u dzieci i młodzieży.
• Nie należy rozpoczynać leczenia przy znacząco nieprawidłowych parametrach morfologii (patrz wymagania w sekcji „Dawkowanie i sposób podawania”).

7. Interakcje z innymi lekami

• Abirateron + prednizon/prednizolon: połączenie z Xofigo jest przeciwwskazane.
• Inne terapie przeciwnowotworowe (np. chemioterapia): łączenie może nasilać supresję szpiku; decyzję o sekwencji i odstępach między terapiami podejmuje lekarz.
• Leki wzmacniające kości (np. bisfosfoniany, denosumab): mogą być zalecane w celu zmniejszenia ryzyka złamań; nie wykazano istotnych interakcji farmakokinetycznych.
• Xofigo nie jest metabolizowany w wątrobie i nie wpływa na enzymy wątrobowe, dlatego ryzyko klasycznych interakcji farmakokinetycznych jest niewielkie. Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach.

8. Uwagi dla pacjenta

• Radiacyjna higiena domowa po podaniu (zwykle przez 7 dni):
  • dokładnie myj ręce po skorzystaniu z toalety,
  • spłukuj toaletę dwukrotnie z zamkniętą klapą,
  • w razie zabrudzenia bielizny lub pościeli płynami ustrojowymi, wypierz je oddzielnie,
  • unikaj kontaktu skóry z wydalinami; stosuj rękawiczki przy sprzątaniu ewentualnych zabrudzeń.
• Kontakt z innymi osobami: z uwagi na charakter promieniowania zewnętrzne narażenie otoczenia jest bardzo małe — zwykle nie ma konieczności zachowywania dystansu od domowników, jednak należy stosować powyższe zasady higieny.
• Płodność i antykoncepcja: Xofigo może wpływać na płodność. Mężczyźni powinni stosować skuteczną antykoncepcję i nie planować poczęcia dziecka w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. Rozważ bankowanie nasienia przed terapią, jeśli planujesz ojcostwo w przyszłości. Nie oddawaj krwi ani nasienia podczas leczenia i przez 6 miesięcy po nim.
• Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn: lek nie powinien istotnie wpływać na zdolność prowadzenia, ale objawy takie jak osłabienie czy zawroty głowy (np. wskutek niedokrwistości) mogą to ograniczać.
• Kontrole: regularnie wykonuj zlecane badania krwi. Zgłaszaj lekarzowi gorączkę, objawy infekcji, krwawienia, nasilający się ból kości lub biegunki/wymioty utrzymujące się mimo leczenia.
• Odżywianie i nawodnienie: pij odpowiednią ilość płynów; w razie biegunki stosuj lekkostrawną dietę po konsultacji z lekarzem.
• Profilaktyka złamań: lekarz może zalecić suplementację witaminy D i wapnia oraz leki wzmacniające kości i/lub rehabilitację, by ograniczyć ryzyko złamań.

9. Ostrzeżenie edukacyjne

Ten materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem ani oficjalnej ulotki dla pacjenta czy Charakterystyki Produktu Leczniczego. Nie podejmuj decyzji terapeutycznych samodzielnie. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących leczenia Xofigo skontaktuj się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.