Zavicefta – proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji
1. Nazwa leku i postać
Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji dożylnej.
Warianty opakowań:
- Zavicefta proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (2 g + 0,5 g) – 10 fiolek.
Każda fiolka zawiera 2 g ceftazydymu i 0,5 g awibaktamu. Proszek przed podaniem jest rozpuszczany i rozcieńczany przez personel medyczny, a następnie podawany w postaci infuzji dożylnej.
2. Substancja czynna
Substancje czynne: ceftazydym (antybiotyk z grupy cefalosporyn III generacji) oraz awibaktam (inhibitor beta-laktamaz).
Połączenie to działa na wiele bakterii Gram-ujemnych, w tym na szczepy wytwarzające określone beta-laktamazy (m.in. klasy A, C oraz niektóre D), które mogą powodować oporność na zwykłe antybiotyki.
3. Wskazania do stosowania
Zavicefta jest stosowana u dorosłych i dzieci (zgodnie z decyzją lekarza) w leczeniu cięższych zakażeń wywołanych przez tlenowe bakterie Gram-ujemne, w tym:
- powikłanych zakażeń jamy brzusznej (cIAI),
- powikłanych zakażeń dróg moczowych (cUTI), w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek,
- szpitalnego zapalenia płuc, w tym zapalenia płuc związanego ze wspomaganiem oddechu (HAP/VAP),
- zakażeń wywołanych przez drobnoustroje tlenowe Gram-ujemne, gdy inne opcje terapeutyczne są ograniczone,
- bakteriemii związanej z powyższymi zakażeniami.
Wybór leku powinien opierać się na lokalnych wytycznych i wyniku posiewów oraz antybiogramu, jeśli są dostępne.
4. Dawkowanie i sposób podawania
Lek podaje wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych. Nie stosować samodzielnie.
Typowe dawkowanie:
- Dorośli: 2 g ceftazydymu + 0,5 g awibaktamu co 8 godzin, we wlewie dożylnym trwającym zwykle około 2 godzin.
- Dzieci: dawka dobierana przez lekarza w przeliczeniu na masę ciała (zwykle co 8 godzin, infuzja około 2 godzin; nie przekraczać dawki stosowanej u dorosłych). Stosowanie u najmłodszych dzieci odbywa się wyłącznie zgodnie z zaleceniem specjalisty.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: konieczna jest modyfikacja dawki w zależności od klirensu kreatyniny; u chorych dializowanych dawkę zwykle podaje się po zakończeniu zabiegu dializy. Lekarz może zlecić częste kontrole pracy nerek i odpowiednio dostosować dawkę.
Czas leczenia: zwykle 5–14 dni, zależnie od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz odpowiedzi klinicznej.
Pominięcie dawki/Przerwanie terapii: w warunkach szpitalnych dawki planuje personel. Nie przerywaj leczenia samodzielnie – zbyt wczesne zakończenie zwiększa ryzyko nawrotu i oporności bakterii.
5. Działania niepożądane
Jak każdy lek, Zavicefta może powodować działania niepożądane. Nie u każdego one wystąpią.
Częstsze działania niepożądane:
- biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha,
- bóle głowy, zawroty głowy,
- wysypka, świąd, pokrzywka,
- reakcje w miejscu podania (ból, zaczerwienienie, zapalenie żyły),
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (ALT/AST),
- dodatni bezobjawowy test Coombsa (może wpływać na wynik badań krwi).
Rzadziej i poważne działania niepożądane – wymagają pilnego kontaktu z lekarzem lub SOR:
- ciężka reakcja alergiczna (anafilaksja): nagła wysypka, świszczący oddech, obrzęk twarzy/języka/gardła, trudności w oddychaniu,
- ciężka, uporczywa biegunka, czasem z krwią lub śluzem (może świadczyć o zakażeniu Clostridioides difficile),
- drgawki, splątanie lub zaburzenia świadomości (zwłaszcza przy chorobach nerek lub OUN),
- znaczne zaburzenia obrazu krwi (np. małopłytkowość, neutropenia) – łatwe siniaczenie, skłonność do krwawień, gorączka z dreszczami,
- objawy zaburzeń wątroby (zażółcenie skóry/oczu, ciemny mocz, silne zmęczenie).
W razie niepokojących objawów poinformuj lekarza lub pielęgniarkę.
6. Przeciwwskazania
- Uczulenie (nadwrażliwość) na ceftazydym, awibaktam lub którąkolwiek substancję pomocniczą leku.
- Ciężkie, natychmiastowe reakcje nadwrażliwości na inne antybiotyki beta‑laktamowe (np. penicyliny, cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy) w wywiadzie.
7. Interakcje z innymi lekami
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach (na receptę, bez recepty, ziołowych), a także o szczepieniach.
- Probenecyd – może zwiększać stężenie awibaktamu; jednoczesne stosowanie nie jest zalecane.
- Doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, acenokumarol) – możliwe wahania INR; konieczna częstsza kontrola krzepnięcia.
- Leki potencjalnie nefrotoksyczne (np. aminoglikozydy, wankomycyna, duże dawki diuretyków pętlowych) – ryzyko nasilenia zaburzeń czynności nerek; wymagany monitoring.
- Szczepionki doustne z żywymi bakteriami (np. przeciw durowi brzusznemu) – skuteczność może być zmniejszona podczas antybiotykoterapii.
- Badania laboratoryjne – możliwy dodatni test Coombsa; poinformuj laboratorium, że otrzymujesz cefalosporynę.
8. Uwagi dla pacjenta
- Zavicefta działa na bakterie – nie leczy zakażeń wirusowych (np. przeziębienia, grypy).
- Otrzymuj lek zgodnie z zaleceniami. Nie opuszczaj dawek i nie przerywaj leczenia bez konsultacji z lekarzem.
- Natychmiast zgłoś objawy alergii (wysypka, świąd, obrzęk, duszność) oraz ciężką biegunkę.
- Jeśli masz choroby nerek lub wątroby, cukrzycę, zaburzenia krzepnięcia krwi lub napady drgawkowe – poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem terapii.
- Ciąża i karmienie piersią: decyzję o zastosowaniu podejmuje lekarz po ocenie korzyści i ryzyka. Ceftazydym w niewielkich ilościach przenika do mleka; obserwuj niemowlę (biegunka, pleśniawki).
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn: jeśli wystąpią zawroty głowy lub złe samopoczucie, zachowaj ostrożność.
- Przygotowanie i przechowywanie leku odbywa się zwykle w placówce medycznej. Przechowuj fiolki poza zasięgiem dzieci.
- Nie udostępniaj antybiotyków innym osobom i nie używaj leku z pozostałości po wcześniejszym leczeniu.
9. Ostrzeżenie edukacyjne
Ten materiał ma charakter edukacyjny i nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty ani pełnej ulotki dołączonej do opakowania. O dawkowaniu i czasie leczenia decyduje lekarz na podstawie Twojego stanu klinicznego i wyników badań. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub działań niepożądanych skontaktuj się z personelem medycznym.