1. Nazwa leku i postać

Nazwa: Zerbaxa

Postać: proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (do podawania dożylnego po przygotowaniu przez personel medyczny).

Warianty opakowań

• Zerbaxa proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (1 g + 0,5 g) – 10 fiolek proszku.

2. Substancja czynna

Każda fiolka zawiera dwie substancje czynne:

• Ceftolozan – antybiotyk beta-laktamowy z grupy cefalosporyn.
• Tazobaktam – inhibitor beta-laktamaz, który pomaga odzyskać aktywność ceftolozanu wobec niektórych bakterii wytwarzających enzymy rozkładające antybiotyki.

3. Wskazania do stosowania

Zerbaxa jest antybiotykiem stosowanym u dorosłych (a w wybranych sytuacjach także u dzieci – zgodnie z decyzją lekarza) w leczeniu:

• skomplikowanych zakażeń jamy brzusznej (zwykle w skojarzeniu z metronidazolem),
• skomplikowanych zakażeń dróg moczowych, w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek,
• szpitalnego zapalenia płuc, w tym zapalenia płuc związanego z wentylacją mechaniczną (HAP/VAP).

Lek stosuje się w sytuacjach, gdy istnieje podejrzenie lub potwierdzenie, że zakażenie wywołują bakterie wrażliwe na ceftolozan/tazobaktam, zwłaszcza szczepy oporne na wiele innych antybiotyków.

4. Dawkowanie i sposób podawania

Zerbaxa podaje wyłącznie personel medyczny w infuzji dożylnej. Dawkę i czas leczenia ustala lekarz, biorąc pod uwagę rodzaj i ciężkość zakażenia, wyniki badań oraz czynność nerek.

Przykładowe schematy u dorosłych (informacyjne)

• Skomplikowane zakażenia jamy brzusznej i dróg moczowych: zwykle 1 g ceftolozanu + 0,5 g tazobaktamu co 8 godzin, w 60‑minutowej infuzji.
• Szpitalne zapalenie płuc (w tym VAP): zwykle 2 g ceftolozanu + 1 g tazobaktamu co 8 godzin, w 60‑minutowej infuzji.

Czas terapii zależy od rodzaju zakażenia i odpowiedzi na leczenie (często 4–14 dni). W razie zaburzeń czynności nerek dawka może wymagać zmniejszenia – lekarz dobierze odpowiedni schemat na podstawie eGFR/kreatyniny.

Dzieci i młodzież: dawkowanie ustala specjalista chorób zakaźnych/pediatra. Nie podawać samodzielnie.

Pominięcie dawki / przerwanie leczenia: w przypadku pominięcia zaplanowanej infuzji skontaktuj się z personelem medycznym. Nie przerywaj terapii bez zalecenia lekarza, nawet jeśli objawy ustąpią.

5. Działania niepożądane

Jak każdy lek, Zerbaxa może powodować działania niepożądane. Nie u każdego one wystąpią.

Częstsze (obserwowane u części pacjentów)

• Biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha.
• Bóle głowy, zawroty głowy, bezsenność.
• Wzrost aktywności enzymów wątrobowych w badaniach krwi.
• Reakcje w miejscu wlewu (ból, zaczerwienienie), wysypka, świąd.
• Zmiany w morfologii krwi (np. niedokrwistość), zmiany stężenia kreatyniny.

Poważne (wymagają pilnego kontaktu z lekarzem)

• Reakcje alergiczne, w tym ciężkie: obrzęk twarzy/gardła, duszność, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny.
• Ciężka, uporczywa lub krwista biegunka (może świadczyć o zakażeniu Clostridioides difficile) – nie stosuj leków zapierających bez konsultacji.
• Drgawki, zaburzenia świadomości (ryzyko większe przy niewydolności nerek i wysokich stężeniach leku).
• Ciężkie reakcje skórne (rozległa wysypka, pęcherze, złe samopoczucie, gorączka).

Jeśli zauważysz objawy niepożądane, zwłaszcza niewymienione powyżej lub nasilające się, poinformuj lekarza lub pielęgniarkę.

6. Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość (alergia) na ceftolozan, tazobaktam, inne cefalosporyny lub którykolwiek składnik leku.
• Przebyta ciężka, natychmiastowa reakcja alergiczna na penicyliny, karbapenemy lub inne antybiotyki beta‑laktamowe (ryzyko reakcji krzyżowych).

Szczególną ostrożność zachować u osób z: zaburzeniami czynności nerek, chorobami przewodu pokarmowego (np. przebytym zapaleniem jelita grubego związanym z antybiotykami), skłonnością do drgawek, w podeszłym wieku, w ciąży lub karmiących piersią.

7. Interakcje z innymi lekami

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach (także dostępnych bez recepty i ziołowych). Istotne potencjalne interakcje:

• Probenecyd – może zwiększać stężenie tazobaktamu; zwykle unika się jednoczesnego stosowania.
• Leki nefrotoksyczne (np. aminoglikozydy, wankomycyna, NLPZ w wysokich dawkach) – ryzyko uszkodzenia nerek; wymaga monitorowania czynności nerek.
• Doustne antykoagulanty (np. warfaryna) – antybiotyki mogą wpływać na INR; wskazana częstsza kontrola wskaźników krzepnięcia.
• Antykoncepcja hormonalna: biegunka i wymioty mogą obniżać skuteczność; rozważ dodatkowe metody (np. prezerwatywy) w trakcie dolegliwości żołądkowo‑jelitowych i 7 dni po ich ustąpieniu.

Możliwe są także wpływy na badania laboratoryjne (np. dodatni odczyn Coombsa, zakłócenie niektórych metod oznaczania glukozy w moczu). Przekaż personelowi laboratoryjnemu informację o stosowaniu leku.

8. Uwagi dla pacjenta

• Podanie wyłącznie dożylne – przygotowanie i infuzję wykonuje personel medyczny. Nie podawaj leku samodzielnie.
• Nie przerywaj leczenia bez zalecenia lekarza. Przedwczesne zakończenie zwiększa ryzyko nawrotu i oporności bakterii.
• Reakcje alergiczne: jeśli pojawi się wysypka, duszność, obrzęk twarzy/gardła – natychmiast zgłoś się po pomoc.
• Biegunka podczas lub po antybiotyku: jeśli jest ciężka lub zawiera krew/śluz – pilnie skontaktuj się z lekarzem.
• Nerki: poinformuj lekarza o chorobach nerek; dawka może wymagać modyfikacji. Pij odpowiednią ilość płynów, jeśli nie masz przeciwwskazań.
• Ciąża i karmienie piersią: stosowanie możliwe tylko, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem – decyzję podejmuje lekarz.
• Prowadzenie pojazdów/obsługa maszyn: jeśli występują zawroty głowy, nie prowadź ani nie obsługuj maszyn.
• Sód w preparacie: lek zawiera sód – jeśli stosujesz dietę niskosodową lub masz niewydolność serca, poinformuj o tym lekarza.
• Przechowywanie i przygotowanie: odbywa się zgodnie z procedurą szpitalną; w warunkach domowych postępuj ściśle według instrukcji otrzymanych od personelu.

9. Ostrzeżenie edukacyjne

Niniejszy materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej ani oryginalnej ulotki producenta. Zerbaxa jest lekiem na receptę, stosowanym wyłącznie z zalecenia lekarza. Antybiotyki należy stosować odpowiedzialnie – niewłaściwe lub zbyt krótkie leczenie sprzyja rozwojowi oporności bakterii. W razie wątpliwości dotyczących dawkowania, działań niepożądanych lub interakcji skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.